Wednesday, December 13, 2017

ඔබ..මම


ඔබ
සත්මහල් මන්දිරේ
ඉහළම සඳළුතලයක
බෝගන්විලා පැලයක් දෙස බලනාතර..

මම
පාත තණබිස්සේ
කටු පොකුරු අතරේ
පිපුන නිදිකුම්බ මලක හැඩ බලමි..

ඔබ
ගලායන දොළපාර
ඉවුරක හැපී රැළි නඟනයුරු දැක
පොඩි එකෙකු සේ සිනාසලනාතර

මම
දුර ඈත කන්දක 
මීදුමෙන්  වැසීයන මුදුනත 
දෙස බලා භාවනාවක සමවැදෙමි...

ඔබ
අවුල්වූ කෙස් රොදක් දැක
මැසිවිලි නගමින් ඉන්නාතර...

මම
අවි හරඹ දක්වා
රුදු සටන් මෙහෙයවා
රාජ්‍ය පෙරළාදමා
සිතින් කැරළිකරුවෙක් වෙමි...

ඔබ
කෙස් රැවුල් ඝණව වැඩුණ
ගොරතර විටෙක කරුණාබර
හැඩි දැඩි කළු වැද්දෙකුට
සිතින් පෙම් බඳිනාතර...

මම
කෙට්ටු කෙසඟ අත පය ද
නෙරාඑන උදරයද දෙස
කුසීතව බලා ඉමි...

ඔබ
මොසාට් ගේ 
ඉසියුම් වයලීන සරයේ
අතරමං වී සිටිනාතර

මම
උච්ච ස්වර රොක් ගීයක
ලීඩ් ගිටාරේ නාදයට
දෙසවනේ පිරීයන්නට ඉඩ දෙමි...

දවස අවසන
ඔබ අඩක් නිමකල සිතුවමක
ඉතිරි අඩ මා කුඩාවට ඇඳ
එයට "අපි" යැයි නම් තබමි...




Tuesday, December 12, 2017

සීමාව


වැවට විතරක් නෙවෙයි
පුංචි පොකුණටත් තියනවා
තමන්ගෙම කියල සීමාවක්... 

අනෝරා වැහි වැටෙනකොට
උහුලාගන්න බැරිව උතුරන 
දිය පිට දාන පිටවානක්... 

ඕලු නෙළුම් සියක් දාහක්
එක යායට පුබුදුවා ගන්න
හිතේ හැංගුණ ආසාවක්...

පන් කුකුළන් තඹ සේරුන්
පතුල පිරිමදින දියකාවන්
හිතූ හැටියට පිහිනන
දිය පිරුණු සිහිනයක සේයාවක්... 

එක බිසෝකොටුවක් නැතුව හරි
යන්තමින් කැළඹෙන වතුරක
මතක හංගාගත්ත දිය පතුලක්

වැවට විතරක් නෙවෙයි
පුංචි පොකුණටත් තියනවා
තමන්ගෙම කියල සීමාවක්...




Sunday, December 10, 2017

සයුර


සයුර නුඹ අරුමයකි මට
රළ නගන වෙරළ ද
අසීමිත ගැඹුර ද
පවතිනා හැටි
එකම වතුරක..



Wednesday, December 6, 2017

නමක් නැති ගසක්


නමක් නැති ගසකි
මහපාර අද්දර
එකින් එක පත් හලනා..

දසත විහිදුන
තුරු වියන යට
සිහිල් සෙවණක් දැනෙනා...

කලට නොකලට
වැහි සුළං සැඩ
අසල නිසලව හිඳිනා..

මා කුඩා ගස
කියාදෙනු මැන
මටත් ඒ මඟ නිවෙනා..





Monday, December 4, 2017

අරුමැසි කවි සමය....


මේ ගෙවෙන්නේ
බොහෝ හුරුපුරුදු මං පෙත්
නුහුරු ලෙස පෙනෙන සමයයි

හිතුමතේ අහසට වන්
හිතුවක්කාර වළාකුළු 
නොකල් වැසි වස්වන සමයයි

අහස වසිනායුරු දැක
හදවතේ අකුණු පුපුරන 
ඒ අකුණු සමයයි

නාඳුනන ඇස් දහසක් මැද
හඳුනන නාඳුනන ඇස් මඟහැරෙන
නාඳුනන සමයයි...

නොවරදින දුම්රිය 
බස්රථ 
හිතාමතම වරදින සමයයි..

මේ ගෙවෙන්නේ
හිස් කඩදාසි පිටු පුරා
වකාරෙට කවි ලියවෙනා
ඒ අරුම සමයයි...




Sunday, December 3, 2017

හිස්


අහස හිස් වෙච්ච දවසක
පත් සිඳුන හිස් හිසැති තුරක් යට
හිස්කම ගැන කවි දාහක් කියා දෙන්නට
හිස් අතින් හමුවෙමු ද....

කිසිවක්ම නොපවතින 
කිසිවකුත් නොමැති
හිස් ම හිස් තැනකින්
කවි උපදින්නෙ කොහොමද...

කිසිවක්ම නොමැති තැනකින්
වැසි වස්වන්න පුලුවන්ද
ඇහුවොතින් අහසටත්
තියේවිද උත්තර...

ඉර හඳ වුණත් පොළවට
නොපෙන්න වසාලිය නොහැකි බව
නිහඬවම කියා ඇත අහස 
හැම කුරුල්ලෙක්ටම ...

ඇස් උණත් කාලෙකින් මුණගැහුණාම
හිස් තැනකට ඉඩක් කොහෙවත් තියනවාද
ඔබ නොඇසිය යුතුම පැනයයි එය....

වැසි වස්සනා වළාකුළකට
වැහිබරින් මිදී නිදහස්වනවා ඇරෙන්නට
ඉතිරිකර යන්නට යමක් නොමැති බව
වටහාගත හැකි වේවි
හිස් අතින් ආවොත් ඔබ...




Tuesday, November 28, 2017

කොවුලෙක් සහ රැයක්


නිදිනොමැති රැයක් නම්
උරුම විය යුතුයි කොවුලෙකුට.....

තත් බිඳුනු ගිටාරයක් තමයි ආකාස ගංගාව
තරුවකින් සුසර කර ගත හැකියි
ආතමයේ ගීතිකාව...
මාස්ටර්ගේ ගීතයක
දියවී යනකොට සාංකාව
සඳ වුණත් හොරෙන් හොරෙන් බලන්නේ නැහැ
ඇස් වසාගෙන ඉන්නවා මිස
වළාකුළු වැටගාව...

කුමුදු පෙති සඳ මීවිත උරා බොනවා
කණමැදිරිනුත් දුමක් අදිනවා හීනියට
උන්ගෙ එළි ඇවිලෙන්නෙ එතකොටයි
දහවලේ නිදියන ස්වර බොහොමයක් අවදිවෙනවා
රාත්‍රිය සාදයක් ඇත්තට...

තමතමන් ගේ ජීවිත කතන්දර 
අඳුරට කෑගසා කියන එක ගැන
දොස් පවරමුද රැහැයියන්ට
ඒත් අඳුර අඳුරම මිස
පළාතක නෑ කවුරුත් පෙනෙන්නට
රැහැයියනුත් වැරදිද එක අතකට...

ගී ගයන කොවුලෙක්ට නම්
හිතන්න ගොඩක් දේ තියනවා අන්න එතැන...