Friday, October 16, 2026

East of Eden (mini series 2026)

"සමිඳාණන් වහන්සේ ද කායින්ට කතාකොට, "නුඹ මෙතරම් කිපී, දුර්මුඛ වී සිටින්නේ මන්ද? නුඹ යහපත කරන්නෙහි නම් නුඹ පිළිගනු ලබන්නෙහි ය. නුඹ අයහපත කරන්නෙහි නම් පාපය රකුසෙකු සේ නුඹේ දොරකඩ ලැග සිටින්නේ ය. ඌ නුඹ මැඬලීමට බලාගෙන සිටියි; එහෙත්, නුඹට ඌ දමනය කළ හැකි ය." යි වදාළ සේක.

(උප්පත්ති 4 : 6)

.

.


1902 අවුරුද්දෙ කැලිෆෝනියාවේ කඳුවැටි, කෙත් වතු, ගොවි බිම් බහුල සැලිනාස් නිම්නයෙ ජර්මානු සම්භවයක් ඇති ඇමරිකානු ගැමි පවුලක උපත ලැබුව එක් දරුවෙක් කවදාහරි දවසක මේ නිම්නය ලෝකයෙම අවධානයට ලක්කරාවි කියලා කවුරුවත් හිතන්න නැතුව ඇති. දරුවා කුඩා කාලෙම ඉගෙනීමට දක්ෂකමක් පෙන්නුවා. පාසල් යන අතරම ඔහු ගොවිපළවල්වල, හරක්මඩුවල වැඩ කළා. පොත පත කියවන්නත් ලියන්නත් මේ දරුවාට තිබුණේ තදබල ආශාවක්. පස්සෙ කාලෙක උපාධිධාරියෙකු වෙලා නිව්යෝක් නගරයේ මාධ්‍යවේදියෙකු විදිහට රැකියාවක් සොයා ගත්තත් එයින් ලැබුව අසාර්ථක බව නිසා ආයෙම ගමට ඇවිත් නොයෙක් රස්සාවල් කරමින් අමාරුවෙන් ජීවිතේ ගැටගසා ගන්න ඔහුට සිද්දවුණා. නමුත් කොයි දෙයිනුත් ලිවීමට තිබුණ ආශාව ඔහුගෙ අඩු වුණේ නෑ. ගමේ තමන්ට හුරු පුරුදු ගොවියන්, කම්කරුවන් අතරේ වැඩ කරමින් ග්‍රාමීය ජීවිත අත්දැකීම් අනුසාරයෙන් ඔහු ලිව්වා. ලියුව පළමුවෙනි නවකතාව ආයෙමත් අරගෙන ආවෙ අසාර්ථක බව. නමුත් අධෛර්‍යමත් වුණේ ඔහු නෙවෙයි. නොනවත්වාම ඔහු ලිව්වා. ක්‍රමයෙන් සාර්ථක බව ඔහු උපයාගන්න සමත්වුණා. සාහිත්‍ය සඳහා වුණු නොබෙල් තෑග්ග, ඇමරිකානු නිදහස් ත්‍යාගය, පුලිට්සර් ත්‍යාගය දිනා ගත්තා. ඔහු වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි ඇමරිකානු ලේඛක ජෝන් ස්ටයින්බෙක්. ස්ටයින්බෙක් 1900 සියවසේ මැද ඇමරිකානු සමාජය විනිවිද දැක ලියූ ලේඛකයෙක්. සමාන්‍ය පොදු ජනතාව අතරේ ගැවසිලා මිනිස් ජීවිතයට බලපෑම් කරන සමාජීය කාරණා තමන්ගේ ලේඛනවලට වස්තු විෂය කරගන්න ප්‍රියතාවක් දැක්වූ ලේඛකයෙකු විදිහට ඔහුව සැලකෙනවා. 1930 ගණන්වල ඇමරිකාවේ සිද්ද වුණු මහා ආර්ථික අවපාතය (The Great Depression) නිසා පීඩාවිඳි සාමාන්‍ය මිනිස්සු ගැන ඔහු ලිව්වා. නමුත් කම්කරුවන්, ගොවියන් වගේ පීඩාවිඳින, සූරාකෑමට ලක්වෙන ජනතාව ගැන වැඩි වශයෙන් ලියන්න පෙළඹුණු නිසා ධනවාදී ඇමරිකානු රජය ඔහුව කොමියුනිස්ට්වාදය ප්‍රචාරය කරන්නෙක් විදිහට නම්කළා. ඇමරිකානු රාජ්‍යයේ සතුරෙක් විදිහට හඳුනාගත්තා. FBI ආයතනය දශක ගණනාවක් ඔහු ගැන ඔත්තු බැලුවා. ඔහුගේ සමහර පොත් තහනම් කළා. පොත් ප්‍රසිද්ධියේ ගිනි තිබ්බා. මේ වෙලාවෙදි ස්ටයින්බෙක් කිව්වෙ එක දෙයයි. "ඒ අය මගෙ පොත් ගිනිතියලා දමාවි, ඒත් යථාර්ථය එහෙම ගිනි තියල දාන්න ඒගොල්ලන්ට බැහැ". East of Eden, Grapes of Wrath, Of mice and men ස්ටයින්බෙක් ගේ ජනප්‍රියම කෘති. (බෙනට් රත්නායක මහත්මයා ගෙ "අස්වැසුම" චිත්‍රපටිය ස්ටයින්බෙක් ගේ The Pearl නම් කෙටි නවකතාව ආශ්‍රයෙන් නිර්මාණය කළ එකක්.) අපේ කතාවට මාතෘකාව වෙන්නෙ 1952 අවුරුද්දෙ පළවුණු East of Eden. 


On the waterfront, Streetcar named Desire වගේ අග්‍ර සිනමා කෘති නිර්මාණය කළ ඇමරිකානු සිනමාකරු Elia Kazan 1955 දී East of Eden පොත මුල් කරගෙන එනමින්ම චිත්‍රපටියක් නිර්මාණය කරනවා. 2026 අවුරුද්දෙ ඔක්තෝබර් මාසයේදි Netflix හරහා East of Eden නවකතාව පාදක කරගත්ත කොටස් හතක රූපවාහිනී මාලා නාටකය විකාශනය වෙනවා. නෙට්ෆ්ලික්ස් වෙනුවෙන් මේ කතාව තිර රචනා කරන්නෙ Elia Kazan ගේ මිනිබිරී Zoe Kazan විසින්.


ස්ටයින්බෙක් තමන්ගේ නවකතාව රචනා කරන්නේ බයිබලීය සන්දර්භයක් ඇතුළේ. ඔහු නවකතාවට පදනම් කරගන්නේ බයිබලයේ ආරම්භයේ උප්පත්ති පොතේ එන කායින් සහ ආබෙල් ගේ කතාව. බයිබලයට අනුව කායින් සහ ආබෙල් කියන්නෙ දෙවියන්වහන්සේ මැවූ පළමුවන මිනිසා ආදම් (Adam) ගේ දරුවන් දෙදෙනා. ආබෙල්ට දෙවියන්වහන්සෙ ටිකක් වැඩිපුර කැමැත්තක් දක්වනවා. කායින්ට මේ නිසා තමන්ගෙ සහෝදරයා ගැන ඇති වෙන්නේ ඊර්ෂ්‍යාව මුසු වෛරයක්. මේ වෛරය දුරදිග ගිහින් කායින් අතින් ආබෙල් මැරුම් කනවා. කායින් දේව උදහසට ලක්වෙනවා. ආදම් සහ ඔහුගේ දරු පරපුර ජීවත් වුණේ දෙවියන් ඔවුන් වෙනුවෙන් නිර්මාණය කළ ඒදන් (Eden) උයනේ සරුසාරවත්ම කොටසක. සහෝදරයාව මරාදමලා තමන් කරගත්ත පාපය නිසා කායින්ට ඒදන් උයනේ නැගෙනහිරට (East of Eden) පිටමං වෙලා යන්න සිද්ද වෙනවා. 


East of Eden කතාව කැලිෆෝනියානු සැලිනාස් නිම්නය පසුබිමේ පරම්පරා තුනක් තිස්සේ ගලා යන පවුල් අන්දරයක් විදිහටයි ලියැවිලා තියෙන්නෙ. පවුලක තියන දෙමව්පියො, දූදරු, සහෝදර සම්බන්ධකම් ඇතුළේ ඇතිවෙන එදිරිවාදිකම් ගැනත් ඒ දේවල් ඔවුන්ගේ ජීවිතයම හැඩගස්වන හැටිත් මේ කතාවෙ අන්තර්ගතයි. ඇඩම් සහ චාල්ස් සහෝදරයෝ, ඔවුන්ට මුණගැහෙන නන්නාඳුනන තරුණිය කැතී කතාවෙ ප්‍රධාන චරිත. ඇඩම් ගේ දරුවන් දෙන්නා කේලබ් සහ ආරොන්. කායින් සහ ආබෙල්ට සමපාත වෙන්නෙ මේ දෙන්නා. ස්ටයින්බෙක් මේ නවකතාවේ පදනම විදිහට අරගන්නේ මේ සටහනේ මුලින්ම සඳහන් වෙන බයිබල් පාඨය. උප්පත්ති කතාවෙදි, කායින් තමන්ගෙ සහෝදරයා ආබෙල් සමග නොමනාපයෙන් පසුවෙනා බව දැනගත්තාම දෙවියන්වහන්සේ කායින්ට දෙන උපදෙස තමයි ඒ විදිහට බයිබලයේ කියැවෙන්නෙ. 


අපි හැම කෙනෙකුටම අපිටම අනන්‍ය වුණු චරිත ස්වභාවයක් තියනව. කායින් ගේ විදිහ එකක්, ආබෙල් ගේ විදිහ තවත් එකක්. අපිට වෙනස් කරගන්න බැරි, නැත්නම් වෙනස් කරන්න සෑහෙන අමාරු ජන්මයෙන් එන පුද්ගල ස්වභාවයන් වගේම අපිට වෙනස් කරන්න පුලුවන්, අවශ්‍ය විදිහට හැඩගස්වා ගත හැකි පැතිකඩකුත් අපිට තියනව. ඒ බයිබල් පාඨයෙන් කියවෙන්නෙ අපිට තෝරා ගතහැකි ජීවිතය ගැන. කැතී සහ ඇඩම් චරිත දෙක සංසන්දනාත්මකව ගොඩනැගෙන්නේ මේ කාරණේ පදනම් කරගෙන. දෙදෙනාම දුෂ්කර ළමා වයසක පීඩාකාරී උරුමය ලැබූ අය. කැතී සහජයෙන්ම යම් නපුරු බවක් අරගෙන එන චරිතයක්. ඒ බලපෑමෙන් එයා තෝරාගන්නෙ මුළුමනින්ම දුෂ්ඨකම සහ  දුෂ්ඨකමේ බලය අවියක් කරගෙන නැගීහිටීමේ මාර්ගයක්. අනෙක් අතින් ඇඩම් ආදරණීය බව සහජයෙන්ම උරුම කරගත්තු මුදු මොළොක් චරිතයක්. තමන්ගේම සහෝදරයා වුණු හිත්පිත් නැති චාල්ස් ට වඩා බොහොම වෙනස් කෙනෙක්. ඒ බලපෑමෙන් ඇඩම් තෝරාගන්න පෙළඹෙන්නෙ අසීමිතව ආදරය කරන දයාන්විත මනුෂ්‍යයෙකුගේ ජීවිතයක්. නමුත් මේ දෙදෙනාම තමන්ගේ තෝරාගැනීම් වල වින්දිතයන් බවට පත්වෙනවා. කිසිම ළතෙත් බවත් නැති අන්ත නපුරුකමත්, දුරදිග නොබලා පමණට වඩා අනුකම්පා කිරීමත් එකිනෙකට වෙනස්ව නමුත් විනාශය අරගෙන එනවා. හිතන්න කැතී සහ ඇඩම් එකතැනකදි මුණගැහුණොත් වෙන්න පුලුවන් කොහොම ඛේදවාචකයක් ද! (කතාමාලාවේ ආරම්භක දර්ශනය වෙන්නෙ කෙනෙකුගෙන් පහර ලබන කැතී පොළවේ බඩගාගෙන ඇඩම්ගේ නිවසට පැමිණෙන දර්ශනයෙන්. මම හිතනව කැතී ගෙන් සංකේතවත් වෙන්නේ සර්පයා කියලා. උප්පත්ති පොතේ ආරම්භයේදි දෙවියන්වහන්සේ මිනිස්සු අතරට පාපය ආරගෙන ආව සර්පයාට සාප කරනව "තෝ සාප ලද්දෙකු වේවා. පොළව පුරා බඩගා යමින් තා දූවිලි කන්නෙහිය" කියලා. මෙතනදි කැතී නම් සර්පයාත් ඇඩම් ඒ සර්පයා අරගෙන එන පාපයට ගොදුරු වෙන ආදම්වත් සංකේතවත් කරනවා) කැතී සහ ඇඩම් දෙදෙනා ගේ අන්ත දෙක අතරමැද තැනකයි සමබර ජීවිතයක අර්ථය පවතින්නේ. ඒ උරුමය අවසානෙ හිමිවෙන්නේ ඇඩම් ගේ දරුවන්ට. ඒ වෙනුවෙන් ඔවුන්ට ගෙවන්න සිද්දවෙන මිල ඉතාම ඉහළයි. 


East of Eden වගේ ලෝකය පුරා සම්භාවනාවට පත් වුණු නිර්මාණයක් රූපවාහිනියට අරගෙන එද්දී ඒ තියන සාහිත්‍යමය බර ඒ විදිහට ආරක්ෂා කරගෙන මේ කතාව ප්‍රතිනිර්මාණය කරන එක ලොකු අභියෝගයක් බව අමුතුවෙන් කියන්න අවශ්‍ය නෑ. නෙට්ෆ්ලික්ස් මේ අභියෝගය බොහොම සාර්ථකව ජයගෙන තිබෙනවා. ස්ටයින්බෙක් දුටුව සැලිනාස් නිම්නයේ රූපමය සෞන්දර්ය ඇහැට සනීප විදිහට ප්‍රතිනිර්මාණය කර තිබුණා. Music වලිනුත් කතාවට අවශ්‍ය මූඩ් එක හදනවා. East of Eden කියන්නෙ මේ හැම අංශයකින්ම සියල් සපිරි වැඩක්.


පොතට සාපේක්ෂව East of Eden නෙට්ෆලික්ස් කතාවේ දි කැතී ආමේස් ගේ චරිතය වෙනුවෙන් වැඩි ඉඩක් වෙන් කර තිබුණාද කියන ප්‍රශ්නය ගොඩක් දෙනා මතු කර තිබුණා. මොකද 1955 චිත්‍රපටියෙදි කැතී ගෙ චරිතය නිරූපණය කරල තියෙන්නෙ සෑහෙන අවම ව. සීයාගෙ ක්‍රමයට වඩා වෙනස්ව මේක ප්‍රතිනිර්මාණය කරන්න මිනිබිරියට උවමනා වුණා වෙන්න පුලුවන්. මම හිතනවා පොත රූපවාහිනී තිරයට එද්දී ආකර්ෂණීයබවක් ලබා දෙන්නත්, ඇඩම් ගේ චරිතයට සාපේක්ෂව වඩාත් වැඩිපුර ඉස්මතු වෙන්නත්, අනෙක් ප්‍රධාන පිරිමි චරිත අතර ප්‍රධානව ගැහැනු චරිතය විදිහට ඇයව ගොඩනගන්නත් නිසා මේ නිර්මාණකරුවන් කැතී ගේ චරිතයට වැඩි බරක් දෙන්න ඇති කියලා. කොහොම නමුත් කැතී ආමේස් විදිහට Florence Pugh ගේ රඟපෑම බොහෝම ඉහළයි. Christopher Abbott, Mike Faist, Hoon Lee ප්‍රධන චරිත රගදක්වන හැම කෙනෙකුම මතක හිටින රංගනයන් ඉදිරිපත් කරනවා. ඇඩම්ගෙ පවුලේ චීන ජාතික ගෘහ සේවකයා ලී ගෙ චරිතයත් අමතක කරන්න බැහැ. කතාවේ සාදාචාරමය වටිනාකම ගැන සංවාදය මතුවෙන්නේ ලී හරහා. ලී බොහොම දක්ෂ ගෘහ සේවකයෙකු වගේම ඇසූ පිරූ තැන් ඇති, කරුණු කාරණා තේරුම් ගන්න දාර්ශනික ගැඹුරක් ඇති කෙනෙක් විදිහට කතාවේ ඉදිරිපත් වෙනවා. ඔහුගෙ ජීවිත අත්දැකීම ඔහුව එවැනි කෙනෙක් බවට පත් කරන්න ඇති. මුලින්ම සඳහන් කළ බයිබල් පාඨය කතාවේ එක තැනක කියවෙනවා. ඒ කතාව කියන්නේ ලී. ඒ මොහොතත්, පසුකාලීනව ඇඩම් ගේ දරුදෙන්නා ගෙන් එක්කෙනෙක් වුණු කැල් ගේ ජීවිතයට ඒ කතාව බලපාන හැටිත් අවධානයෙන් බලන්න කියලා කතා මාලාව නරඹන කෙනෙකුට යෝජනා කරන්න කැමතියි.




Thursday, October 1, 2026

ප්‍රේමයේ සීතල යුද්ධය Cold War (2018)

ප්‍රේමයක පරමානන්දය පවතින්නේ ඒ ප්‍රේමය අයිති කරගන්න මොහොතක නොවෙයි. හිමිවීම වගේම අහිමි වීම ඇතුළෙත්, ප්‍රේමය වෙනුවෙන් හෙළන හැම සුසුමකම, කඳුළකමත් ප්‍රේමය පවතිනවා. විඳදරාගන්නා හැම රිදුමකම පවතිනවා. ඒ වෙනුවෙන් කරන හැම මග බලා හිදීමකම... මේ විදිහට තව බොහෝ දේවල් කියන්න පුළුවන්. ප්‍රේමයේ උපරිම උත්කර්ශය වෙන්නේ ඒ වෙනුවෙන් පැවතීමයි. ඒක ජීවිතය වැය කරලා දුක් වේදනා මැදින් උපයාගත යුතු යමක්. හිමිවෙන ප්‍රේමය පවා සැකසංකාවන්ගේ, අවිශ්වාසයේ, ඊර්ෂ්‍යාවේ සහ අහිමිවීමේ උවදුරින් මිදෙන්නෙ නැහැ. සැබෑ ප්‍රේමණීය පැවැත්ම මේ හැමදෙයක්ම මැද වුණත් නොමැරී හුස්ම ගන්නවා.

දැන්, මේ ප්‍රේම කතා නවතා මොහොතක් අපි එමු දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පස්සෙ යුරෝපයට. අපේ කතාවට පසුබිම හැදෙන්නෙ එතන. මේ යුගයේ ලෝක බලවතුන් අතර පැවතුණේ සීතල යුද්ධයක් (Cold War). අවි ආයුධ වලින් නොවුණත් උපාය මාර්ගිකව රටවල් එකිනෙක ගැටුණා. මේ කතාවට විෂය වෙන්න නියමිත පෝලන්ත රාජ්‍යයේ පැවතුණේ රුසියානු සෝවියට් සමූහය විසින් පවත්වාගෙන ගිය අධිපතිවාදී කොමියුනිස්ට් පාලනයක්. මේ වෙද්දී බර්ලින් තාප්පය ඉදිවෙලා ජර්මනිය දෙකඩව ගිහින් තිබුණ අවධිය. නැගෙනහිර කොටස කොමියුනිස්ට් රුසියාවත්, බටහිර කොටස නිදහස් ධනවාදී ඇමරිකාවත් පාලනයේ පැවතුණු යුගය. පෝලන්ත ජාතික වෛද්‍ය වික්ටර් නිදහස් බටහිරට පලායාමේ සිහිනය දුටුකෙනෙක්. ඔහු දෙවියන් නොඅදහාපු, වයසින් වැඩිමහල්, හැඩිදැඩි අයෙක්. ඔය රටේම ජීවත් වුණා සූලා නම් ළාබාල නාටිකාංගනාවක්. ඇය තදින් දෙවියන් අදහපු කෙනෙක්. මොකක් හෝ දෛවයෝගයකින් සූලා සහ වික්ටර් එකිනෙකා මුණගැහුණා. අහසයි පොළවයි වගේ වෙනස් මේ දෙන්නා හිතාගන්න බැරි විදිහට ආදරෙන් බැඳිලා විවාහත් වුණා. (විවාහ වෙද්දී සූලාට වයස දාහතයි.) ඒ දෙන්නට ලැබුණ දරුවා පාවෙල්. පාවෙල් ගේ අම්මයි තාත්තයි ගෙව්වේ රණ්ඩුසරුවල් වලින් පිරිච්ච විවාහයක්. මේ ගැටීම් කොච්චර දුර ගියාද කිව්වොත් දෙන්නා දික්කසාද වෙනවා. නමුත් කිව්වට විශ්වාස කරන්න මෙහෙම වෙන්වෙලා ගිය වික්ටර් සහ සූලා පස්සෙ කාලෙක ආයෙ මුණගැහිලා ආයෙත් විවාහ වෙනවා. ආයෙත් සුපුරුදු විදිහට දෙන්නා දෙමහල්ලෝ තරහ වෙලා වෙන් වෙලා යනවා. ආයෙත් ළං වෙනවා. මෙහෙම කිහිප වතාවක්ම මේ දෙන්නා වෙන් වෙලා ළං වෙන එක සිද්ද වෙනවා. තමන්ගේ අම්මාගෙත් තාත්තාගේත විවාහ ජීවිතය කියන්නේ "කෙළවරක් නැති ඛේදවාචකයක්" කියලා පාවෙල් පස්සෙ කාලෙක කියනවා. මෙන්න මේ පාවෙල් ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්වවිද්‍යාලෙ දර්ශනවාදය සහ සාහිත්‍ය විෂයයන් හදාරන්න ගිහින් පස්සේ චිත්‍රපටි හදන්න පටන් අරගෙන අවසානෙ ලෝකෙ පුරා අවදානය දිනාගත්තු ප්‍රකට සිනමාකරුවෙක් බවට පත්වෙනවා. ඔහු තමයි පෝලන්ත සිනමාකරු පාවෙල් පව්ලිකොව්ස්කි. (පාවෙල් ගේ 2013 අවුරුද්දෙ ආව Ida චිත්‍රපටිය ඒ අවුරුද්දෙ හොඳම විදෙස් භාෂා චිත්‍රපටිය විදිහට ඔස්කා සම්මානය දිනාගත්තා. Ida බලලා නැති කෙනෙක් ඉන්නව නම් වහාම ඒක බලන්න. කතෝලික කන්‍යා සොහොයුරියක් වෙන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න Ida නම් අනාථ ගැහැනු ළමයෙක් ගැන කතාවක් ඒකෙ තියෙන්නෙ. Ida ගැන මම ලිව්වද කියන්න මතක නැහැ. බොහෝ විට නැතුව ඇති. මට ඉතාම තදින් දැනුණු චිත්‍රපටියක්). පාවෙල් තමන්ගේ අම්මගෙත් තාත්තාගෙත් ප්‍රේමවෘත්න්තය පදනම් කරගෙන නමුත් ප්‍රධාන වෙනස්කම් කිහිපයක් එක්ක චිත්‍රපටියක් හදනවා. චිත්‍රපටියෙ ප්‍රධාන චරිත දෙක ඔහු නම් කරන්නේ තමන්ගේ දෙමව්පියන් ගෙ නම් වලින් ම යි. ඒ චිත්‍රපටිය තමා 2018 අවුරුද්දේ තිරගත වෙලා ඔස්කා වල විදෙස් භාෂා අංශයෙන් නිර්දේශයක් පවා ලබන Cold War චිත්‍රපටිය. Cold war ඔස්කා වලදී හොඳම අධ්‍යක්ෂණයට නාම නිර්දේශයකුත් ලබනවා. (Ida සහ Cold War දෙකම කළු සුදු මාධ්‍යයෙන් නිර්මාණය කළ චිත්‍රපටි දෙකක්. මේ දෙකෙම තිරයෙ ප්‍රමාණයන් (screen ratio) අපි බොහොම වෙලාවට දැකලා පුරුදු පරිමාණයන්ට වෙනස් හරිහතරැස් හැඩයකට කිට්ටු 4:3 අනුපාතයක්). Cold War කියන්නේ පසුබිමේ භූමි දර්ශන සහ පෞරාණික ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය වගේ අනුපානයන්ගෙන් සමන්විත වුණු යුරෝපියානු කලාත්මක සිනමාවටම අනන්‍ය සෞන්දර්ය උතුරන රූපරාමු වලින් නිර්මිත සිනමා කවියක්.


Cold War චිත්‍රපටිය ආරම්භවෙන්නේ 1940 දශකයේ පෝලන්ත රාජ්‍ය මැදිහත්වීමෙන් මසූර්කා නැටුම් කණ්ඩායමක් නිර්මාණය කරන්න ගමින් ගමට යන නිලධරියෙක්, සංගීත අධ්‍යක්ෂවරයෙක් සහ නැටුම් ගුරුවරියකගෙ දර්ශන මාලාවකින්. (ඔව් ඉවාන් පවුලූෂා සින්දුවෙ කියන්නෙ මේ මසූර්කා නැටුම ගැන තමා. මේක පෝලන්ත සංස්කෘතියෙ එන එක්තරා ගැමි නැටුම් විලාසයක්). මේ මැදිවයසේ ඉන්නා කඩවසම් සංගීතඥයා වික්ටර්. ඔහුට තමන්ට වඩා ළාබාල නමුත් කෙළිලෝල ගැමි තරුණිය සූලාව මුණගැහෙන්නෙ ඔය අතර. සූලා ඕනෑම ගල්ගැහුණු හදවතක් පවා උණු කළ හැකි තරම් උණුහුම් කඬහඬක් ඇති ගිනි පුපුරු විසිවෙන තරම් තියුණු ඇස් යුගලක් ඇති යුවතියක්. ඈ ඉස්සරහා ඔහුගේ හදවත දියවී යාම අරුමයක් නෙවෙයි. නමුත් එකිනෙකට නොපෑහෙන මේ හමුවීම කොහොම සිද්ධවුණු එකක් ද.. ඒක හරියට මේ ගඟ මේ දුරු කතර ගෙවා ඇයි මෙතැනින් සයුරේ වැටුණේ වගේ උත්තර නැති ප්‍රශ්නයක්.


සූලා සමග තමන්ගේ මුළු ඉදිරි ජීවිතේ ගෙවාදමන්න වික්ටර් සූදානම්. නමුත් ඒකට හරස් වෙන්නෙ ඇගේ රූසපුවත් නැටුම් ගැයුම් වලට ඈ පෙන්වන අසමාන දක්ෂකමත්. නාට්‍ය කණ්ඩායමේ රජයේ නිලධාරීයා ඇයට වහවැටිලායි ඉන්නෙ. කොහොමත් නිලධරිවාදයේ දඬු අඬුවට හිර වෙච්ච මේ රටේ ඔවුන්ට පැවැත්මක් නෑ. ඉතින් ඒ නිසා ජර්මනියේදි පැවැත්වෙන නාට්‍ය දර්ශනයක් අවසානයේ වඩා නිදහස්කාමී ප්‍රංශයට පලායන්න ඔහු යෝජනා කරනවා. ඇයත් ඒකට කැමති වෙනවා. කතා කරගත්ත විදිහට එක්තරා පාලු වීදියක හිම වැටෙන සීතලේ ඇය එනතුරු ඔහු මග බලා ඉන්නවා. ඔහු මුළු දවසක්ම බලා ඉන්නවා. ඒත් ඈ එන්නෙ නෑ. ඔහුත් සමග එන්න ඇය කැමති වුණත් යම් හේතුවකට ඒ ගමන වැළකෙනවා. අනික හොරෙන් පැනලා යන්න ගිහින් මේ නිලධාරීන් ට අහුවුණොත් ලැබෙන දඬුවම සුළුපටු එකක් වෙන්නෙ නෑ. වැදගත්ම දෙය දැන් ඇයට ගායිකාවක්, නිළියක් විදිහට තමන්ගේම ගමනක් තියනවා. ඉතින් තීරණාත්මක තැනදි ඇය ඔහුව අතහැරලා තමන්වම තෝරගන්නවා.


තනිවම ප්‍රංශයට පැමිණෙන සංගීතඥ වික්ටර් ජෑස් කල්බ් එකක පියානෝ වාදකයෙක් විදිහට වැඩ කරනවා. ඔහු හුදෙකලා වෙන්නෙ නැහැ, තවත් ගැහැනියක් සමග ඔහු විවාහවෙනවා. නමුත් කවදාක හරි කොයි මොහොතක හරි සූලා තමන්ව හොයාගෙන ඒවි කියන බලාපොරොත්තුව ඔහුගෙ හදවතේ තියනවා. දවසක, නොහිතූ විදිහට ඇය ඔහු හොයාගෙන එනවා. ඇයත් වෙන කෙනෙකු සමගින් විවාහකයි, ඇය එන්නෙ පැරිසියට ආව වෙලාවක ඔහුව බලලා යන්නයි. නමුත් දෙන්නාගෙම හදවත් ඇතුළේ පැරණි ප්‍රේමයේ ගිනි පුපුර නොනිවී තවමත් දැල්වෙමින් තිබෙන බව දෙන්නාම තේරුම් ගන්නවා. කතාව මේ විදිහට ගලා යද්දී කිහිප වතාවක්ම ඔවුන් මුණගැහෙනවා ආයෙ වෙන්වෙනවා. නමුත් හැම වෙන්වීමේ කාලයක් අතරම ආදරය පමණක් අවසානෙ ඉතිරිවෙනවා.


ෆිල්ම් එක ඇතුළෙ අපි දකින ප්‍රේම වෘතාන්තය ප්‍රේමය ගැන තියන සම්මත නිර්වචනයන් සියල්ල පුපුරුවා හරිනවා. මෙහෙම ආදරය කරන්න පුලුවන් ද දෙන්නෙකුට කියන විස්මය දනවනවා. වික්ටර්ගේත් සූලාගේත් ප්‍රේමය වැඩෙන්නෙ එහෙම නැත්නම් ඔවුන්ට ප්‍රේම කරන්න සිද්ද වෙන්නෙ දහසක් බාධක මැද්දේ. එක පැත්තකින් ඔවුන්ව වටකරගෙන ඉන්න දේශපාලන හස්තය. ඇය පසුපස්සෙ එන රජයෙ නිලධාරින්. තවත් පැත්තකින් ඔවුන් දෙන්නාම එකිනෙකා ගැන තියන සැක සංකාවන්, ඊර්ෂ්‍යාවන්, වෛරකරගැනීම්, දෙදෙනාම ඇතිකරගන්න තාවකාලික වෙනත් සම්බන්ධකම්. පිටස්තර සතුරුකම් වගේම ඇතුලාන්ත එදිරිවාදිකම් මැද වුණත් ඔවුන් දෙන්නාගේ බැඳීම තවදුරටත් පැවතීම අරුමයක්. ඔවුන්ගෙ ආදරය එක මොහොතක දී මල් පිපෙන තැනිතලා බිමක් වුණත් අනෙක් මොහොතේ ඒක අරගල භූමියක්. වෙඩි උණ්ඩ සහ තුවක්කු වෙනුවට ඇස් යට ඇවිලෙන ගින්දරෙන් සහ සීතල දෙතොල් පෙති වලින් කරන අරගලයක්. ප්‍රේමයේ සැනසීමත් වියරුවත් එකට මුණගැහුණ උන්මාදයක්. එක්තරා ආකාරයක සීතල යුද්ධයක්. 

.

.


ප.ලි : දෙවනි ලෝක යුද්ධයෙන් පස්සෙ පෝලන්තය ගැන වැඩිදුර විස්තර කෙනෙකුට දැනගන්න අවශ්‍ය නම් පෝලන්තයෙ මහා සිනමාකාරයෙක් වුණ ක්‍රිෂිෂ්‍ටොෆ් කිසලොව්ස්කි එයාගෙ චරිතාපදානයෙ ඒ ගැන වැඩිදුරටත් කියා තියනව. ඒ පොත දිලීප ජයකොඩි මහත්මයා සිංහලට පරිවර්තනය කරලා පළකරලා තියෙන්නෙ "විශිෂ්ටය ක්‍රිෂිෂ්ටොෆ්" නමින්. කිසලොව්ස්කි සිනමාකාරයෙක් වෙන්නෙ රජය තමන්ට අවශ්‍ය රූපවාහිනී වැඩසටහන්, චිත්‍රපටි නිර්මාණය කරන්න ඒ ගැන උනන්දුවක් ඇති තරුණයන් පුහුණු කිරීමේ වැඩපිළිවෙළ යටතෙ. පස්සෙ මේ දේශපාලනය හින්දා කිසලොව්ස්කිට එයාගෙ රටින් යන්න වුණා. රුසියාවේ තර්කොව්ස්කි වගෙ කෙනෙකුටත් අයිති වෙන්නෙ ඒ ඉරණම. පසුකාලීනව තර්කොව්ස්කිට Nostalgia සිනමාපටය නිර්මාණය කරන්න උත්තේජනයක් ඇති කරන්නෙ පිටුවහල් ජීවිතයේ අමිහිරි අත්දැකීම.