Wednesday, May 18, 2022

Mandela (2021)

අපේ රටේ දැනටත් ඉන්න එක දේශපාලකයෙක්ව කාලයක් හැඳිනුවෙ "ඡන්ද මැෂිම" කියන අනවර්ථ නාමයෙන්. "ඡන්ද" කියන්නෙ මේ දේශපාලන ක්‍රමය ඇතුලෙ මොනදේ වුණ්ත් අවසානෙ වැදගත් වෙන එකම දේ. Game of thrones නෙමේ මේක Game of Votes. දේශපාලකයෙක් කතා කළත්, එෆ්බී පෝස්ට් එකක් දැම්මත්, පාරක් විවෘත කළත්, ගොඩනැගිල්ලක් හැදුවත්, යුද්දයක් කළත්, පන්සල් ගියත් ඒ හැම දෙයකම අවසාන අර්ථය තමන්ගේ ඡන්ද පදනම නොනැසී පවත්වාගැනීම සහ පුලුවන් තරම් වැඩි දියුණු කර ගැනීම. මිනිස් ජීවිතයක් කියන්නෙ ඡන්දයකට ඌනනය වීම මේ ක්‍රමයෙ තියන ඛේදවාචකය තේරුම් ගන්න හොඳටම ප්‍රමාණවත්. දේශපාලනය කියන්නෙ අවසානෙදි බලය පිළිබඳ ක්‍රීඩාවක් බව සඳහන් කළොත් ඒක බොරුවක් නොවෙයි. පාලකයෙක් මොන අරමුණෙන් ක්‍රියා කළත් යමක් කරන්න නම් බලයක් ඕන තමා. නමුත් මිනිස්සු විදිහට අපේ ජීවිත පැවැත්ම මේ බල ව්‍යාපෘති ඇතුළෙ දරාගත නොහැකි තරමෙන් අවභාවිත වීමේ ප්‍රතිඵල තමයි අපේ රට අද මුහුණපල තියන ආර්ථික ආර්ථික අර්බුදයෙන් පිළිබිඹු වෙන්නෙ. ප්‍රජාතන්ත්‍රික ක්‍රමය ඇතුළෙ, රටක පාලනයට සුදුස්සන් තෝරාපත්කර ගැනීමේ පරමාධිපත්‍ය ඒ රට මහජනතාවට ලැබෙනකොට තමන් තෝරා පත් කරගත් පාලකයන් "පිස්සු නටන" මොහොතක ඔවුන් නිවැරදි කිරීම හෝ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ බලය සහ වගකීමත් අනෙක් අතෙන් මහජනතාවට නිසඟයෙන්ම උරුමවෙනව. අද ගෝල්ෆේස් එකේ සිද්දවෙන්නෙ අන්න ඒ දෙය. ගෝල්ෆේස් එක පමණක් නොවේ මේ මූලික අරමුණ එක්ක බැඳිල රටේ අනෙක් කලාප වලත් දියත් කරන අරගලවලින් සිද්දවෙන්නෙ ඒ දෙය. මේ පුරවැසියා සතු බලය ඔහු අනිවාර්යයෙන් වටහාගතයුතුයි. එක් අරමුණක් වෙනුවෙන් එකාවගේ එක්‍ රැස්වන පුරවැසි සමූහයකට අභියෝග කරන්න ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමය ඇතුළෙ කිසිම ජගතෙකුට පුලුවන්කමක් නෑ. අද රටේ මුල් පුටු හොබවන්නන්ට එළියට එන්න බැරුව තැන් තැන් වල මුළුගැන්විලා ඉන්න සිද්දවෙලා තියෙන්නෙ අන්න ඒ පුරවැසි බලයට ඔවුන් බය හින්ද. ඇත්තටම රටේ බහුතරයක් පුරවැසියන් තවමත් තමන්ගෙ බලය තේරුම් අරගෙන නැත්නම් කණට දෙකක් දීල "මේ බලපන් උඹලට කරන්න පුලුවන් දේ" කියල පෙන්නල දෙන අපූරු චිත්‍රපටයක් Mandela කියන්නෙ. 

ඉන්දියාවත්, ලංකාවත් අපූරුවට සමාන වෙන තැනක් චිත්‍රපටය ඇතුළෙ ඔබට මුණගැහේවි. ග්‍රාමීයත්වය, නිසි අධ්‍යාපනයක් නොමැතිකම, තමන් ජිවත්වෙන්නෙ කොයිවගේ සමාජ දේශපාලන ක්‍රමයක් ඇතුළෙද කියල නොදන්නාකම වගේ කාරණා නිසා සමහර මිනිස් කණ්ඩායම් බොහෝම පහසුවෙන්ම දේශපාලන බල ව්‍යාපෘති ඇතුළෙ පාවිච්චියට ගන්න පුලුවන්. අපේ රටෙත් එහෙමයි. ගෝල්ෆේස් අරගල භූමියට පහරදෙන්න කොළඹට බස් වලින් අරන් ඇවිත් තිබුණෙ බහුතරය එහෙම කණ්ඩායමක්. තමන්ට ලැබෙන සහනාධාර කැපෙයි, කරදරවිඳින්න වෙයි කියන බයට සමහරු ඇවිත් තිබුණෙ. නැත්නම් තමන්ට මොකක් හෝ ආකාරයකට වාසි ලබාගන්න පුලුවන් වෙන කවුරුහෝ දේශපාලකයෙක් වෙනුවෙන් ගැතිකම් කිරීම දේශපාලනය බව ඔවුන් හිතන්නෙ. බත් පැකට් එකට රුපියල් පන්දහට ගේන්න පුලුවන් එහෙම සෙනගක්. වහල් දේශපාලනය සහ පුරවැසි දේශපාලනය වෙන් වෙන සීමා ඉර වැටෙන්නෙ එතනින්. පුරවැසියා පක්ෂයක් වෙනුවෙන් ගැතිකම් කරන්නෙක් නොවෙයි. පක්ෂ පාට කුමක් වුණත් දූෂිත දේශපාලනයට විරුද්ධව හිටගැනීම පුරවැසි දේශපාලනය. අයුක්තිය අසාධාරණය වෙනුවෙන් හඬ නැගීම පුරවැසි දේශපාලනය. ව්‍යවස්ථනුකූලවම ජනතාව වෙත පැවරී ඇති පරමාධිපත්‍ය ක්‍රියාත්මක වෙන්න ඕන අන්න එහෙම. ජනතාව ඒ වෙනුවෙන් පෙළගස්වන්න නම් සිදුවෙන්නෙ මොකක්ද සහ කළ යුත්තෙ මොකක්ද කියන දේ ගැන කතිකාවක් ඇතිවීම අත්‍යවශ්‍යයි. Mandela ඒ වෙනුවෙන් යොදාගන්න පුලුවන් හොඳ තෝරාගැනීමක්. චිත්‍රපටය ගැන වැඩි යමක් කියන්නෙ නෑ. දෙමළ චිත්‍රපට නරඹා තියන කෙනෙක් නම් ඒ රිද්මය ඔබ දන්නව. ඇත්තටම හිනා යන උපහාසයක් එක්ක කිසිම කම්මැලි කමකින් තොරව බලා ඉන්න පුලුවන් පැය දෙකක් බව සහතික වෙන්න පුලුවන්.

ගෝල්ෆේස් පිටියෙ ගෝටාගෝගම  චිත්‍රපට ප්‍රදර්ශනය කරන්න පුලුවන් ආකාරයෙ "Teargas cinema" නමින් ස්ථානයක් වෙන් කර ඇති බව දැනගන්න ලැබුණ. කවුරුහරි පුලුවන් කමක් තියනව නම් මේ චිත්‍රපටය එතැන ප්‍රදර්ශනය කරන්න. මේ චිත්‍රපටයෙ ඇතුළත් දේශපාලන කියවීම මේ මොහොතේ ඉතාම වැදගත්. පුලුවන් හැම කෙනෙක්ම මේ චිත්‍රපටය බලන්න. 

********************************************

Written & Directed by
Madonne Ashwin

Starring
Yogi Babu
Sheela Rajkumar

Cinematography
Vidhu Ayyanna

Music by
Bharath Sankar

Country of origin
India

Original language
Tamil

Distributor
Netflix





Tuesday, May 17, 2022

ආලෝකය වන්න ඔබ - The Buddha's Last Instruction

"ආලෝකය වන්න ඔබ"
පැවසූහ එතුමන්
පිරිනිවීමට මත්තෙන්...

සිතමි ඒ ගැන මම
හැම උදෑසනකම...
සිඳ බිඳ දමා මිහිදුම් පටල
ලා රත  සහ දම් පැහැති 
ඇතැම් විට හරිත වර්ණයෙන්
සිහින් එළි රේඛා විහිදුවන කල
පෙරඹර අහස...

වියපත්ව බොහෝසේ..
වැතිරී සල් වෘක්ෂ අතරෙහි
පවසන්න ඇත යමක් එතුමාණෝ
එළඹි බව දැන අවසන් මොහොත...

එළිය නික්මිණි පෙරදිගින්
රන් පැහැති කෙත් වතු මතින්...
එකල්හි දන්ව් වැසියෝ
බලා උන්නෝ රැස්වෙමින්
එතුමන් වදාරණ යමක්..
අසා සිටිනා රිසියෙන්..

බලා සිටිනෙමි මම..
වශීකෘත වූවකු ලෙස...
රන්වන් කිරණ සයුරේ
හිරු ගිලී මතු වී එන දෙස
ඝන නිල් පැහැති අහසේ
රැඳවෙනු පෙර...

ගෙවා නිම වීමට සපැමිණි
තමන් දුෂ්කර දිගු දිවි ගමන දෙස
යළි හැරී බලනට ඇත
නිසැකවම එතුමන් ද..

එකෙණෙහිම විඳිමි මම
සූර්‍යයෙකු මෙනැයි නැගෙනා
ඈත කඳු වළලු මත්තෙන්..
පහන් දහසක් දැල්වූ කලෙක මෙන්
නික්මුණි එළිය මා කෙරෙන්..
විඳිමි මම, යමක් සිදුවන බව මා තුළ...

සෙමෙන් ඒ තුරු සෙවණ යට
හිස ඔසවා හැරුණු එතුමෝ
බලා උන්නෝය සෙනඟ අතරේ
බියෙන් තැවෙනා මුහුණු දෙස...

- Mary Oliver




Friday, May 13, 2022

Sillu Karupatti (2019)

මිනිස්සු තමන් නිර්මාණය කරගත්ත භාෂාව ගැන කොයිතරම් ආඩම්බර වුණත් සමහර මිනිස් ගති ස්වභාවයන් නිර්වචනය කරගන්න තරම් ඒ භාෂාව පොහොසත් නෑ."ආදරය" කියන්නෙ එහෙම අපිට කවදාවත් කිසිම න්‍යාය ධර්මයකට යටත් කරගන්න බැරි මෙන්න මෙහෙමයි කියල නිශ්චිතව පැහැදිලි කරගන්න බැරි යමකට. හරියට හමායන හුළඟක් අතින් අල්ලල නතර කරන්න අපිට බැහැ වගේ අදරය කියන්නෙ මොකක්ද කියල ගැටලුවට නිශ්චිතව දෙන්න පුලුවන් පිළිතුරක් අපි ලඟ නැහැ. ඒ වෙනුවට නිදහසේ පාවී යන්න පටන් ගත්තම ඒ හුළඟට නතුවෙන්න ඉඩහැරියම සුළඟක සුවදායී බව ඇඟට දැනෙන්න පටන් ගන්නව. ආදරයත් ඒවගෙයි. මලක් වුණත් එහෙමනෙ. මලේ පෙති එකින් එක කඩල වෙන් කරල ඒව විෂ්ලේෂණය කරල ඒ මලේ සුවඳ විඳගන්න බැහැ. ඒ ආදරය නිර්වචනය කරගන්න අමාරු අපි ඒක අත්දකින ස්වභාවය අපේ ජීවිත අත්දැකීම ලෝකය ගැන අපේ දැක්ම වගේ කරුණු කාරණා ගොඩක් එක්ක බැඳිල තියන නිසා. මේ නිසා කෙනෙක් ආදරය අත්විඳින්නෙ තමන්ටම අනන්‍ය වුණු ක්‍රමයකට. අන්න එහෙම එකිනෙකට වෙනස් ජීවිත කතන්දර හතරක් ඇතුළෙ ආදරය පවතින්නෙ කොහොමද කියන දෙය පෙන්වාදෙන චිත්‍රපටයක් Sillu Karupatti.

දකුණු ඉන්දියානු සිනමාව ගත්තොත් දෙමළ, තෙළිඟු, කන්නඩ කියන්නෙ ක්‍රියාදාම පිරුණු රළු කඨෝර බවින් වැඩි චිත්‍රපට සහ මලයාලම් කියන්නෙ බොහෝම සෞන්දර්යාත්මක, ඇහැට කණට සනීප, යථාර්ථයට වඩා කිට්ටු චිත්‍රපට බවයි අපි පිළිගන්නෙ. නමුත් Sillu Karupatti දෙමළ සිනමාවෙ අපි හිතන මේ සීමාව ඉක්මවපු සොඳුරු බවින් පිරුණු සහ යථාර්ථවත් ගුණයෙන් යුතු සිනමා නිර්මාණයක්. Sillu Karupatti චිත්‍රපටයෙ ඇතුළත් වෙන්නෙ එකිනෙකට අසම්බන්ධිත කතා හතරක එකතුවක්. මේ ආකෘතිය හඳුන්වන්නෙ Anthology Cinema නමින්. සරලව කිව්වොත් කෙටි කතා පොතක වගේ කෙටි චිත්‍රපට හතරක් එකකට පසු එකක් සම්බන්ධ කිරීමෙන් මේ චිත්‍රපටය නිර්මාණය වෙන්නෙ. Sillu Karupatti නමේ අර්ථය "පැණි හකුරු". නමේ විදිහටම මේ පැණි හකුරු රසම රසයි.

චිත්‍රපටයෙ කතා හතර නම් වෙන්නෙ මේ විදිහට 

- Pink bag (රෝස පැහැති බෑගය)

- Kakka Kadi (කපුටු කෑම)

- Turtles (කැස්බෑවෝ)

- Hey Ammu (හේයි අම්මු)

එකිනෙකට වෙනස් කතා හතරක් වුණත් හැම කතාවක්ම නිර්මාණය කරල තියෙන්නෙ එක පොදු මානව ගුණාංගයක් මතු කෙරෙන විදිහට. ඒ තමා "ආදරය". නොයෙක් වයස් කාණ්ඩයන් ඇතුළෙ නොයෙක් සමාජ පරිසරයන් ඇතුළෙ ජීවිතේ ප්‍රශ්න ගැටලු එක්ක ආදරය කොහොමද පවතින්නෙ කියන දේ බොහෝම සිත්ගන්නාසුලු විදිහට මේ චිත්‍රපටයෙන් පෙන්වා දෙනව.

Sillu Karupatti අධ්‍යක්ෂණය සහ තිර රචනාව දමිළ සිනමාවෙ නවක සිනමාකාරියක් වෙන Halitha Shameem ගෙන්. අපූරුම කැමරාකරණයකින් වගේම හදවතට දැනෙන කණට ඉතාම ප්‍රිය සංගීතයකින් මේ චිත්‍රපටය හැඩවෙලා තියනව. රඟපෑමුත් ඒ වගේමයි. සමහර කෙටි දෙබස්, කුඩා සිදුවීම් ඇතුළෙ ජීවිතේ මහ ගැඹුරකට හිතන්න යමක් ඉතිරිකරන දෙනව. මුල පටන් අග දක්වාම හදවතට දැනෙන සනීපදායක බව චිත්‍රපටයෙ විශේෂම කාරණාවක්. හදවතටත්  බුද්ධියටත් එකවර අමතන මේ සිනමා නිර්මාණය ජීවිතේ ඇතුළෙ ඔබ මගහැර නොගතයුතු වර්ගයෙ එකක් බව කියමිනුයි මේ කෙටි සටහන නිමා කරන්නෙ.




Monday, May 9, 2022

Gangubhai Kathiawadi (2022)

ස්වභාවධර්මය සුවඳ කරන්නේ මල්. මේ මල් සුවඳට හැමෝම කැමතියි. අවමඟුලක් වුණත් අපායක් වුණත් ගණිකා මඩමක් වුණත් මලකට පුලුවන් එතන සුවඳ කරන්න. "ගණිකා මඩම" ඒ වචනෙත් එක්ක කියවන කෙනෙකුගෙ හිතට දැනෙන්නෙ අපුල දනවන හැඟීමක් වෙන්න ඉඩ තියනව. ඒක පුදුමයක් නැහැ. මොකද එහෙම තැනකට වැටුණු කෙනෙකුට ඉන්පස්සෙ නම් වෙන කොතනක වත් දොරක් ඇරෙන්නේ නැති බවයි මීට දශක කීපයකට කලින් වුණත් සමාජෙ තිබුණු පිලිගැනීම. කවුරු කොහොම හිතුවත් "ගණිකාව" කියන වචනෙ පිටිපස්සෙ ඉන්නෙ බොහොම වෙලාවට තමන්ගෙ කැමැත්ත නැතුව බලහත්කාරයෙන් ඒ තැනට ඇද දැමුව ගැහැනියක්. "ගණිකා වෘත්තීයෙ" නියැලෙන්න සිද්දවුණු පලියට ගණිකාවක් කියන්නෙ කිසිම අයිතිවාසිකමකට උරුකම් කියන්න බැරි සමාජයෙ හැම තැනකින්ම නින්දා අපහාස විඳින කෙනෙක් විය යුතු නැහැ. ගංගුබායි, ජීවිතේ එක් වැරැදීමක් නිසා ගණිකා මඩමකටම ඇද වැටුණු මේ ගැහැනිය තමන්ගෙ හඬ අවදිකරන්නෙ එදා ඉන්දියානු සමාජෙ මේ වෘත්තීය නිසා පීඩාවට පත් වුණු ගැහැනුන් හැමෝම වෙනුවෙන්. "ගණිකා මඩමකට කවදද මඟුල් පෙරහැරක් එන්නෙ" ඇත්තටම ඇයි ඔවුන් වෙනස්ම ජීවීන් කොටසක් විදිහට සැලකුම් ලබන්නෙ. ඇයි ගණිකාවකගෙ දරුවන් පාසල් වලින් බාරනොගන්නෙ, අධ්‍යාපනය ඔවුන්ට අකැප දෙයක් ද, අනෙක් අතට බලහත්කාරයෙන් එතනට ඇද දැමුවන් වෙනුවෙන් ඇයි යුක්තිය ඉෂ්ට නොවෙන්නෙ. ගංගුබායි අහන්නෙ ඒ ප්‍රශ්න.

ආලියා භාත් !! ඒ රඟපෑම කොයිතරම් විශිෂ්ඨද.. !! ඇගෙ හැම සියුම් ඉරියව්වකම ගංගුබායිම බවට ඈ රූපාන්තරණය වී තිබුණු ආකාරය කොයිතරම් අපූරුද!! මේ මොහොතේ බොලිවුඩයෙ නවක නිළි රැජින ඒ ආලියා මිස වෙන කවුද.. බන්සාලි ගේ සුපුරුදු classic සිනමාකරණයත් එක්ක ඉන්දියානු සමාජෙ එක් අඳුරු පැතිකඩක් නිරාවරණය කරන චිත්‍රපටයක් වගේම චරිතාපදානයක් විදිහටත් සෑහෙන හොද මට්ටමක තියන්න පුලුවන් සිනමා කෘතියක් මට නම් Gangubhai Kathiawadi.



Thursday, May 5, 2022

Untitled

රැළි නැඟෙන වැව් දිය මත්තෙන් හඳ එළිය වැටිල කැබලි කැබලි බිඳී යමින් යළිත් හැදෙමින් තිබුණ. වැව් දිය රත්තරන් පාට හඳ හෙවණැල්ලත් එක්ක සෙල්ලම් කරමින් ඉන්නවද? නැත්නම් හඳ එක ස්වරූපයකට අහසෙම ඉන්න කියල තවත් ස්වරූපයකින් ඇවිත් වැව් දියට පැන්නද? එහෙනම් අමාවක දවසට හඳ නෑවිත් හිටියම වැවට කොහොම දැනෙනව ද ඒක..ඒව අහසත් හඳත් දියරැළිත් පමණක් දන්න කතන්දර. හාත්පස ගිලිලා තිබ්බෙ මහාම නිස්සද්දතාවෙක. ගස් වැල් පවා බිඳකින් නොහෙල්ලුණු පුදුම නිස්සද්දකමක් ඒක. ඒත් ඒ නිහඬතාවය ඔහු හදිස්සියෙම බිඳ දැම්ම..


"මට සමාවෙන්න"

ඔහු කතා කළේ බිඳුණු ස්වරයකින් බව ඇයට වටහාගන්න අමාරු වුණේ නෑ.

"ඒ මොකද?"

"දන්නෙ නෑ... මට මහ අමුත්තක් දැනෙනව"

"ඒක වචනෙන් කියන්න අමාරු එකක් ද?"

"ඔව්....  මනුස්සයෙකුට දරාගෙන ඉන්න අමාරුම දේ තමා වරදකාරී බව කියන්නෙ.. කොච්චර කිව්වත් කියල ඉවර කරන්න පුලුවන් දෙයක් නොවෙයි ඒක"

ඇය තමන්ගෙ හිස ඔහුගෙ දිහාවට බරකරගත්ත. ඒ ඇසකින් ගලාගිය කඳුලක් ඔහුගෙ සීතල උරහිසේ තෙත පැල්ලමක් හැදුව.

"කඳුළු ?"

"ඔව්... කඳුළු"

"ඒ මොකද.. ?"

"හ්ම්ම්... කඳුළක් කියන්නෙ මහ විසාල හැඟීමකට. එක කඳුළු බින්දුවක් සාගරක තරම් ගැඹුරක් තියෙන්න පුලුවන්. සාගරෙත් ඒවගේ. නොයෙක් ගංගාවන් වලින් ගලාගෙන ආව මහ වතුර කඳකින් සාගරේ හැදෙන්නෙ. ඒත් සාගරේට වැටුණට පස්සෙ මේ තියෙන්නෙ අර ගඟේ වතුර.. මේ තියෙන්නෙ අනිත් ගඟේ වතුර කියල වෙන් කරන්න බෑ. කඳුළකුත් ඒ වගෙයි. ඒක වැටුණට පස්සෙ ඒක මතුවෙන්නෙ මෙන්න මෙතනින්.. ඒකෙ ඇතුළෙ හැංගිලා තියන හැඟීම් මෙන්න මේවයි කියල තෝරල බේරල ගන්න බෑ. .. සමහර වෙලාවට කාටවත් තේරුම් කරල දෙන්නත් බෑ"

"දිග දේශනාවක් නෙ"

"ඔව්.. ඒත් එකම එක දෙයක් විතරයි මට ඕන"

"මොකක් ද?"

"ඒ ඇයි කියල කවදාවත් අහන්න එපා... එච්චරයි."





Monday, April 25, 2022

Wild (2014)

තරුණ රංගවේදියෙක් කිලෝ ගාණක් බර කුරුසයක් දරාගෙන මීගමුවෙ ඉඳන් කොළඹට බොහෝම දුකක් විඳගෙන පයින් ගමන් කිරීමේ සිද්ධිය අපි දැක්ක. මීට වසර තුනකට කලින් සිද්දවුණු පාස්කු ප්‍රහාරය නිසා එයින් වේදනා විඳින ජනතාව වෙනුවෙන් තවමත් ඉටුනොවුණු යුක්තිය ඉල්ලාසිටිමින් කල ඒ පාගමන අපේ රටේ මෑත ඉතිහාසයෙ සිදුවුණු සංකේතාත්මකව ඉතා ප්‍රබල ප්‍රකාශයක්. තවත් යුග ගණනාවක් මිනිස්සු බොහෝම ආදරණීයව සිහිපත් කරන්න නියමිත යමක්. එයින් ඔහු ඉල්ලා සිටි යුක්තිය ලැබේවා කියල ප්‍රාර්ථනා කරන ගමන් මේ කියන්නෙ තවත් ඒවගේ වේදනාවේ දීර්ඝ පාගමනක් ගැන වෙනත් කතාවක්. නමුත් මේ ගමනෙ අරමුණ තරමක් වෙනස් එකක්. Cheryl Strayed නම් ගැහැනිය තමන් අතිශ්‍ය පීඩාවට පත් කල වේදනාවන්ගෙන් ආත්මය නිදහස් කරගැනීම වෙනුවෙන් යන ගමනක්. 


පැසිෆික් සාගරයෙන් සීමාවන ඇමරිකානු බටහිර වෙරළ තීරයට සමාන්තරව දකුණෙන් මැක්සිකානු සීමාවේ පටන් උතුරෙන් කැනඩාව දක්වා ඇමරිකාවේ පහළ සිට ඉහළට විහිදෙන Pacific Crest Trail (PCT) නම් ගමන් මාර්ගයෙන් කොටසක තමා ඇය ගමන් කරන්නෙ. Cheryl ගේ පාගමනෙ මුළු දුර කිලෝ මීටර් 1800 ක්, ඇයට ඒ වෙනුවෙන් ගතවෙන කාලය දවස් 94 ක්. අතරමග උවමනා වෙන අඩුමකුඩුම එක්ක උහුලාගන්න බැරි තරම් බර ගමන් මල්ලක් ඔසවගෙනයි ඇය යන්නෙ. මේ මාර්ගය කාන්තාර බිම්, වනාන්තර, හිමෙන් වැසුණු භූමි, කඳු හෙල් වලින් පිරුණු එකක්. ඉතින් ගැහැනියක් විදිහට කාත් කවුරුත් නැතුව නතියෙන් තමන්ගෙම උත්සාහයෙන් ඇය ගිය  ගමන කොයිතරම් දුෂ්කර එකක්ද කියන දෙය දැන් ඔබට වැටහෙන්න ඇති.

Cheryl ඇගේ මේ සැබෑම ජීවිත අත්දැකීම පදනම් කරගෙන 2012 වර්ෂයේදි ලියාපළ කරන Wild: From Lost to Found on the Pacific Crest Trail කෘතිය ඇසුරෙන් 2014 වසරේ Wild චිත්‍රපටය නිර්මාණය වෙන්නෙ. Wild නිර්මාණය කරන්නෙ සුප්‍රකට Dallas Buyers Club චිත්‍රපටය අධ්‍යක්ෂණය කළ Jean-Marc Vallée විසින්. චිත්‍රපටයෙ Cheryl ගේ චරිතය නිරූපණය කරන්නෙ හොලිවුඩ් නිළි Reese Witherspoon. ඒවගේම තවත් වැදගත් චරිතයක් වුණු Cheryl ගේ මව ගේ චරිතය Laura Dern රඟදක්වනව. මේ දෙදෙනාම වසරේ හොඳම රංගනය සහ සහය රඟපෑම වෙනුවෙන් ඔස්කාර් සම්මානය සඳහා නිර්දේශ වෙනව. 

ඔබ In to the wild චිත්‍රපටය නරඹල ඇත්නම් Wild නරඹන අතරෙ එය ඔබට මතක් වේවි. මේ දෙකම තෙරක් නොපෙනෙන මහ වනාන්තර මැද අතරමං වුණු මිනිස් ජීවිතවල සැබෑම කතා පුවත් ආශ්‍රය කරගෙන නිර්මාණය වුණු චිත්‍රපට. මේ දෙක අතරේ සමානකම් වගේම අසමානකම් බොහොමයි. ගැහැනියකගේ ජීවතයේ ඇය විඳින දුක් වේදනාවන් විඳදරා ගැනීම් Wild චිත්‍රපටයට මුල් වෙන්නෙ. ආදරය, විවාහය, පවුල, මාතෘත්වය මේ හැමදෙයක් ගැනම Wild චිත්‍රපටය ඇතුලෙ කියවෙනව. තමන්ගේ  මේ ආත්මික නිදහස වෙනුවෙන් ඇය කරන මේ දුෂ්කර ක්‍රියාව සමහර වෙලාවට බලා ඉන්න අපහසු තරම් අසීරු එකක්. කලිනුත් සඳහන් කලා වගේ වන දුර්ග, ගිරි දුර්ග මැදින්  මේ දීර්ඝ ගමන යන්න ගැහැනියක් විදිහට තනියම එලියට බහින්න ඇයට තිබුණු හයිය අනිවාර්යයෙන් පැසසිය යුතුමයි. ඒ තරම් අමාරු නොවුණත් අපි ඇවිද යන මේ ජීවිත ගමනත් පහසු එකක් නොවෙයි. විශේෂයෙන් අපේ රට මුහුණ දීල තියන තත්ත්වය එක්ක. බොහෝ අයට චිත්‍රපටයක් බලන්න වත් හිතෙන්නෙ නැතුව ඇති. මම හිතනව ඇයගෙ මේ ගමන අමාරු කම් මැද ජීවිතේ ගෙවන අපි කාටත් අනුප්‍රාණයක් වෙන බව. පුලුවන් කමක් තියනව නම් අනිවාර්යයෙන් මේ චිත්‍රපටය බලන්න. මේවගෙ මොහොතක නිතැතින්ම මතකය එන සහ අපි කවුරුත් අහල තියන කුඩලිගම කවියාගෙ ගංගාවේ ගීතය කවියෙ අවසාන පේළි හතරෙන් මේ කෙටි සටහන අවසන් කරන්නම්.

හිරිමල් සිනා රැළි පෙණ පිඬු මිහිරිතම
ගල් පරවලම හැපි හැපි බිහි කරමි මම
සම තැනිතලා වල හමුවෙයි අලසකම
නිරසයි අතර මඟ අවහිර නොදුටු බිම 




Friday, March 25, 2022

Jan E Man (2021)

ජීවිතේ කියන්නෙ එක අතකින් බර්ත්ඩේ පාටි එකකුයි අනෙක් අතෙන් මළගෙදරකුයි එල්ලගෙන යන ගමනකට. එකක් නම් අවුරුද්දකට එක ගානෙ වෙනව කියමුකෝ හැබැයි අනිත් එක සිද්ද වුණු දවසට තමා කරපු කියපු, මගේ කියල ගොඩගහගත්තු සියලුම දෙවල් දාල තනියමම යන්න වෙන්නෙ. හැබැයි ඔය දෙකම එක පාර වුණොත් කොහොමට තියෙයි ද. ඒක වෙන්නෙ මෙහෙමයි. පොඩි පාරක එහාපැත්තෙ සහ මෙහා පැත්තෙ මූණට මූණ බලාගත්තු ගෙවල් දෙකක් තියනව. එක ගෙදරක ඉන්නෙ සම්පත්. සම්පත්ට යලුවෙක් ඉන්නව කැනඩාවල රැකියාව කරන. යාලුවගෙ නම ජොයිමොන්. කැනඩා ඉඳල මේ ජොයිමොන් තකහනියක්ම ඉන්දියාවට එනව යාලුවො පිරිවරාගෙන එයාගෙ තිස්වෙනි උපන්දිනේ සමරන්න හිතාගෙන. ජොයිමොන් ගෙ උපන්දින පාටිය තියෙන්නෙ සම්පත් ගෙ ගෙදර. ඔය අතරෙ සම්පත් ගෙ ගෙදරට පාරෙන් එහාපැත්තෙ ගෙදර ඉන්න වයසක මනුස්සය හදිස්සියෙම මියගිහින්. ජොයිමොන් ෆුල් සවුන්ඩ් සිස්ටම් එකක් දාල ලයිට් වැල් එල්ලල යාලුවන්ට ආරාධනා කරල උපන්දින පාටිය ලොකුවටම ගන්න ඔක්කොම සැලසුම් කරල ඉවරයි. දැන් කේරළේ කුඩුවෙන්න පරමාණු බෝම්බයක් එනව කිව්වත් ජොයිමොන් නෙමේ තමන්ගෙ ප්ලෑන් එක වෙනස් කරන්නෙ. ඔය අතරෙ එහා පැත්තෙ ගෙදර කට්ටිය මළගෙදරට ලකලෑස්ති වෙනව. දැන් මෙතන ලොකු ජංජාලයක් වෙන්න නියමිතයි.

ජොයිමොන්ට කැනඩාවෙදි ගත කරන්න වෙන්නෙ තට්ට තනියම පාලුවෙන් පිරුණු එපාම වුණු ජීවිතයක්. බැලූ බැලූ පැත්තෙ හිම කාන්තාරයක් වගේ සුදුපාට හිම මිදිල. කොයිවෙලෙත් සෙල්සියස් අංශක ඍණ ගාණක ගල් ගැහෙන සීත. හරියට රොබින්සන් කෲසෝ වගේ දන්න කියන්න කිසි කෙනෙක් ලඟපාතක නැති අතරමං වෙච්ච ජීවිතයක්. ජොයිමොන් ගමට එන්නෙ ඔය හුදෙකලාවේ ඇරියස් එක මොන ක්‍රමෙන් හරි කවර් කරගන්න තමයි. බර්ත්ඩේ පාටියක් කියන්නෙ ඒකට හොඳ අවස්ථාවක්. ඔය අතරෙ එහා ගෙදර මැරිච්ච මනුස්සයගෙ පුතා මොනිචාන් එනව. මොනිචන් ඒ පළාතෙ නමගිය චණ්ඩියෙක්. මෙහා ගෙදර සම්පත් ගෙ නංගිට ඕන නැති කතාවක් කියල සම්පත් ඉන්නෙ මොනිචන් එක්ක තරහෙන්. දැන් පිදුරු ගොඩ ඔක්කොම එකට එකතු කරල තියෙන්නෙ. පොඩි ගිනිකූරක් අවුලල තියන්න විතරයි ඕන.

මලයාලම් සිනමාව හොඳට හුරු පුරුදු ඔබ මම කවුරුත් දන්නව පොඩි සිදුවීමක් අරගෙන ඒ වටේ තව ප්‍රශ්න ටිකක් නිර්මාණය කරල. ඔක්කොම එකතු කරල ලොකු අවුලක් හදල අන්තිමට ලොකු වාව් එකකින් කතාව ඉවර කරන මේ මලයාලි මැජික් වල තරම. Jan E Man කියන්නෙ අන්න ඒ මලයාලි මැජික් ලයිස්තුවෙ උඩින්ම තියන්න පුලුවන් තවත් එක රහ වැඩක්. පැය දෙකහමාරක වගේ දිග ධාවන කාලයක් ඇතුළෙ මුලින් සෑහෙන මන්දගාමී ගමනකින් ආරම්භ කරල අවසානෙ ප්ලොට් ට්විස්ට් එකක් එක්ක සෑහෙන ලොකු හැඟීමක් හදවතේ ඉතුරු කරල අවසන් වෙන හරි අපූරු චිත්‍රපටයක්. ඔබ මම කාටත් වෙන්න පුලුවන් අතිශ්‍ය සාමාන්‍ය සිදුවීම් ටිකක් තමයි මේ මලයාලි මැජික් කාරයින් අමුතුම තලයකට අරගෙන යන්නෙ. 

Jan E Man එක්ක තවත් නවක සිනමා කරුවෙක් කේරළ සිනමාවට එකතුවෙනව. ඔහු Chidambaram. මේ Jan E Man තිර රචනය සහ අධ්‍යක්ෂණය ඔහුගේ. Jan E Man ඔහුගෙ පළමු සිනමා නිර්මාණය. ඒවගේම මේ චිත්‍රපටයෙ ජොයිමොන් ගෙ චරිතය රඟපාන්නෙත් මලයාලම් සිනමාවෙ නම් දරාපු තරුණ අධ්‍යක්ෂවරයෙක්. ඔහු තමා Basil Joshep. මලයාලම් සිනමාවෙ මුල්ම සුපර්හීරෝ චිත්‍රපටය විදිහට හඳුන්වපු Minnal Murali අධ්‍යක්ෂණය Basil Joshep ගෙ. අධ්‍යක්ෂණයෙන් වගේම රඟපෑමෙනුත්  දක්ෂයෙක් බව Basil Joshep මෙතනදි ඔප්පු කර පෙන්වා තිබෙනව. අනෙක් චරිතවලත් ඔබ බොහෝ වෙලාවට මලයාලම් චිත්‍රපට වල දැක පුරුදු චරිත කීපයක් රංගනයෙන් දායක වී තිබෙනව.

ලෝකය රඟහලක් නම් අපි එහි නළු නිළියන් බව කියන්නෙ විලියම් ශේක්ස්පියර්. උපතකුත් මරණයකුත් දෙපැත්තක තියාගෙන ඒ අතර මැද ජීවිතේ අපි කවුරුත් රඟපාන රංගනයන් ගැන Jan E Man චිත්‍රපටය ඇතුළෙ පෙන්වා දෙනව. කිසිම තේරුමක් නැති දේවල් ඔලුව ඇතුලෙ දාගෙන මිනිස්සු කොයිතරම් එකිනෙකා ගහමරාගන්න ඇති ද. කොයි නැටුම් නැටුවත්, දෙපැත්තකට බෙදිල යුද්ද කරගත්තත් අන්තිමට මේ ලෝකෙට ඉතුරු වෙන්නෙ මොනවද? යන තැනකට අපිට අරගෙන යන්න තියෙන්නෙ මොනවද? සරල සුන්දර වෙලාවකට විනෝදයෙන් පිරුණු තව වෙලාවකට කුතුහලය රඳවාගත්තු නමුත් සැබෑ ජීවිතයට වඩාත් සමීප මේ සිනමා නිර්මාණය අවසානෙ මේ ප්‍රශ්න ටික අපි අපෙන්ම අහගන්න වටින බව මට හිතෙනව.



Wednesday, March 23, 2022

King Richard (2021)

 වීනස් විලියම්ස් සහ සෙරීනා විලියම්ස් කියන නම් දෙක කවුද අහල නැත්තෙ? මේ අතිවිශිෂ්ට ගණයේ ටෙනිස් ක්‍රීඩිකාවන් දෙදෙනා ගැන ටෙනිස් ක්‍රීඩාව පිළිබඳ මළපොතේ අකුරක් නොදන්න කෙනෙක් වුණත් අහල තියන බවට සහතිකයි. විලියම්ස් සහෝදරියන් දෙදෙනා මේ තරම් ලෝකප්‍රසිද්ධ වෙන්න හේතුව මොකක්ද? සරලවම කිව්වොත් වීනස් විලියම්ස් ටෙනිස් ක්‍රීඩාවේ එදා මෙදාතුර බිහිවුණු දක්ෂතම ක්‍රීඩිකාව (Greatest of all time) විරුදාවලිය ලැබූ තැනැත්තිය වගේම ටෙනිස් ලෝක ශ්‍රේණිගත කිරීම් අනුව අංක එකට පැමිණි මුල්ම කලු ඇමරිකානු ගැහැනිය. සෙරීනා විලියම්ස් ග්‍රෑන්ඩ් ස්ලෑම් ජයග්‍රහණ 23ක් දිනාගෙන අසමසම වාර්තාවක් පිහිටවූ කෙනෙක්. 2017 වසරෙ ෆෝබ්ස් සඟරාවට අනුව එදාමෙදාතුර ක්‍රීඩාවෙන් වැඩිම ආදායමක් ඉපයූවන්ගෙ ලයිස්තුවෙ සිටි එකම ගැහැනිය ඇයයි. විලියම්ස් සහෝදරියන් තමන්ගේ නාමයන් මුලු ක්‍රීඩා ඉතිහාසයේම රන් අකුරින් ලියවාගන්න සමත්වී ඇතිබව ඔබට තේරුම් ගන්න පුලුවන් වේවි. නමුත් කොහොමද මේ දෙදෙනාම මේ තරම් විශාල ඓතිහාසික ජයග්‍රහණයන් කරා ලං වෙන්නෙ. අන්න එතනදි තමයි ඔබ අපි කවුරුත් කවදාකවත් අහල නැති නමක් කියවෙන්නෙ. රිචඩ් විලියම්ස්, විලියම්ස් සහෝදරියන්ගෙ ආදරණීය පියාණන්. ඔහු තමයි තමන්ගෙ දියණියන් දෙදෙනා ජයග්‍රහණය කරා මෙහෙයවූ ගමනේ නියමුවා වෙන්නෙ. දරුවන්ගේ ජයග්‍රහණවලින් කියවෙන්නෙ දෙමාපියන් විදිහට ඔවුන් ලැබූ සාර්ථකත්වය. King Richard කියන්නෙ ලොවක් වසඟ කරගත් දරු දෙන්නෙක් හැදු වැඩු පියෙකුගේ කතාව.

රිචඩ් විලියම්ස් චරිතය තිරයේ මැවෙනකොට සුනිල් පෙරේරා මහත්මය තමන්ගෙ පියාණන් ගැන ගයන අර අපි හොඳට අහල පුරුදු සුප්‍රසිද්ධ ගීතයේ පදපේළි ඔලුවෙ මැවෙන එක වළක්වන්න බැහැ. රිචඩ් කියන්නෙත් සුනිල් පෙරේරා මහත්මයගෙ සින්දුවේ ඉන්න, එතුමගෙ පියාණන් වගේම පිතෲවරයෙක් බව අපි දකින්නෙ. රිචඩ් විලියම්ස් ටෙනිස් ක්‍රීඩාව පුරුදු පුහුණු කල කෙනෙක්. තමන්ගේ දරුවන් කවදහරි දවසක මේ ක්‍රීඩාවෙන් ඉදිරියටම යා යුතු බව ඔවුන් ඉපදෙන්නත් කලින්ම ඔහු තීරණය කර අවසානයි. තමන්ට දියණියන් දෙදෙනෙක් ලැබුනාට පස්සෙ ඔවුන්ට අවුරුදු හතර වෙනකොට විලියම්ස් මේ දෙදෙනට ටෙනිස් ක්‍රීඩාව කියාදෙන්න පටන් ගන්නව. සෙරීනා සහ වීනස් දෙදෙනාම ලෝකයෙ විශිෂ්ටතම ටෙනිස් ක්‍රීඩිකාවන් කරවීමේ පිටු අසූ පහක් දිග සැලැස්මක් ඔහු ලියා තබනව. ඉන්පස්සෙ හැමදෙයක් සිදුවීමට නියමිත ඒ සැලැස්මට අනුවයි. තවත් මොහොතක රිචඩ් කියන්නෙ වෙනත් කෙනෙකු කියන දෙයක් තඹ සතේකට මායිම් නොකරන තමන්ගේම අරමුණ පමණක් හිස මත දරාගත්ත මහ හිතුවක්කාරයෙක් බව පෙනෙන්න පටන් ගන්නව. තවත් මොහොතක තමන්ගෙ බිරිඳටවත්  ඔහු අවනත වෙන්නෙ නෑ. දෙදෙනා අතරෙ සෑහෙන මත ගැටුම් ඇති වෙන්න මෙය හේතුවක් වෙනව. නමුත් ඇයත් දරුවන් දෙදෙනාගෙ යහපත වෙනුවෙන් හැම කැපකිරීමක්ම කරනව. සෙරීනා සහ වීනස් යන දැවැන්ත ක්‍රීඩා පෞරුෂයන් පිටුපස තිබෙන පියෙකුගේ අයෝමය අධිශ්ථානයේ තරම මේ චිත්‍රපටයෙන් අපූරුවට ප්‍රතිනිර්මාණය කරනව.

King Richard, රිචඩ් විලියම්ස් ගේ චරිතය රඟදක්වන විල් ස්මිත් ගේ රංගන ජීවිතේ එක් කඩයිමක්. දැනටමත් ලෝකයේ ප්‍රධාන සම්මාන උළෙල කිහිපයක ඔහු මේ රංගනය වෙනුවෙන් සම්මානයෙන් පිදුම් ලබා අවසන්. දැන් ඉතිරිවෙල තියෙන්න තව දින කිහිපයකින්  පැවැත්වීමට නියමිත ඔස්කාර් සම්මාන උළෙල. King Richard නිසා විල් ට තමන්ගේ ප්‍රථම ඔස්කාර් සම්මානය දිනාගන්න හැකිවේවි ද? සැකයක් නැහැ ඔහුගෙ රඟපෑම 2021 අවුරුද්දට අදාළව විශිෂ්ටතම එකක්. සම්මානය ඔහුට හිමිවෙන්න වැඩි ඉඩක් ඇතිබව‍යි බොහෝ අය අනාවැකි පළකරන්නෙ. ඒවගේම තවත් ඔස්කාර් සම්මාන ගණනාවකට King Richard නිර්දේශවී තිබෙනව. ඒ තමා වසරේ හොඳම චිත්‍රපටය, හොඳම සහාය නිළිය (Aunjanue Ellis), හොඳම තිර රචනාව (Zach Baylin), හොඳම සංස්කරණය (Pamela Martin). මේ නිර්දේශයන් පහක් අතරන් කීයකට උරුමකම් කියන්න King Richard සමත් වේවිද..

පුරා පැය දෙකහමාරකට ආසන්න කාලයක ධාවන කාලයක් සහිත King Richard ක්‍රීඩා චිත්‍රපටයක තිබිය යුතු ජවය අඩුවක් නැතුව ලබාදෙනව. ක්‍රීඩාවට පමණක් සීමා නොවී මේ චිත්‍රපටයෙ පවුල ඇතුලෙ ගොඩනැගෙන මිනිස් සම්බන්ධකම් ගැනත් කතාකරනව. දෙමව්පියො දරුවන් හදනව වගේම දරුවන් නිසා දෙමව්පියනුත් තමන්ගෙ ජීවිතය අලුතෙන් හැඩගස්වාගන්නව. දරුවෙක් උපදින මොහොතේ අම්මාකෙනෙකුත් අලුතෙන් ලෝකෙට බිහිවෙනව වගේ. දරුවන්ගේ සාර්ථකත්වය උත්සාහවන්ත ආදරණීය පියෙක් ලෝකෙට බිහිකරනව. පියාගෙ සාර්ථකත්වය දරුවන්ගෙත් ජීවිතේ ආලෝකමත් කරනව. මේ එකිනෙකා මත තියෙන සහසම්බන්ධතාවය මතයි පවුලක රඳාපැවැත්ම තියෙන්නෙ. සෙරීනා සහ වීනස් කියන සුපිරි ක්‍රීඩා පෞරුෂයන් මේ ලෝකයට බිහිවෙන්නෙ ඒවැනි පසුබිමක. සමස්තයක් විදිහට King Richard උද්වේගකාරී ගුණයෙන් අඩුවක් නැති ක්‍රීඩා චිත්‍රපටයක් වගේම පුද්ගල චරිතයක් පිළිබඳව බලා ඉන්න වටිනා අධ්‍යයනයක් කිව්වොත් නිවැරැදියි. 

King Richard (2021)

- Directed by

Reinaldo Marcus Green

- Written by

Zach Baylin

- Produced by

Tim White

Trevor White

Will Smith

- Starring

Will Smith

Aunjanue Ellis

Saniyya Sidney

Demi Singleton

Tony Goldwyn

Jon Bernthal



Tuesday, March 15, 2022

The Batman (2022)

එනව කියපු දවසෙ ඉඳන් එනකම් මග බලාගෙන හිටපු එකක්. පුලුවන් කමක් ලැබුනොත් අනිවාර්යයෙන්ම big screen බලන්න තීරණය කරල තිබුණු එකක්. හිතපු විදිහටම big screen බලන්න ලැබුන. ඒක සතුටක්. හෝල් එකක ලොකු ඕඩියන්ස් එකක් එක්ක චිත්‍රපටයක් බලන එක ගෙදර ඉඳන් තනියම පීසී එකකින් හරි ලැප්ටොප් එකකින් හරි බලනවට වඩා සෑහෙන වෙනස් අත්දැකීමක්. සෑහෙන හයිප් එකක් මේ දවස් ටිකේ බැට්මෑන් ෆිල්ම් එකට තිබුණු හින්ද හොඳ උනන්දුවකින් කට්ටිය මේක බලන්න එන බවක් දැක්ක. ඉතින් එහෙම ඕඩියන්ස් එකක් එක්ක චිත්‍රපටය බලනකොට දකින්න ලැබුණු දේවල් ටිකක් හින්ද ෆිල්ම් එක පොඩ්ඩක් පැත්තකින් තියල ඕඩියන්ස් එක ගැන කතාකරන්න ඕන කියල හිතුණ. ෆිල්ම් එක පටන් ගන්න තිබ්බෙ හතට. වෙලාව පොඩ්ඩක් පහුවෙලා හරි ෆිල්ම් එක පටන් ගත්ත. බලන්න එන සෙනඟ පටන් අරගෙන ටික වෙලාවක් යනකනුත් අතරමගදිත් එන්න ගත්ත. තව කොල්ලෙක් ස්ක්‍රීන් එක ඉස්සරහට ගිහින් "අඩෝ මෙතන ඉඳන්ද බලන්න තියෙන්නෙ" කියල මහ සද්දෙන් අහන්න ගත්ත. ෆිල්ම් එක යන අතර තුරත්  මුන් සද්දෙට කතා කරනව. ඒව හරිම ඩිස්ටර්බින් ඇත්තට. ඒ අතර ෆෝන් රිං වෙනව, ගෙදර වගේ ෆෝන් එකෙන් කතා කරනව. තමන් පොදු තැනක ඉන්න බවත් තමන් කරන වැඩෙන් අනික් මිනිසුන්ට බාධාවක් වෙන බවත් අදහසක් තිබ්බෙ නෑ වැඩි දෙනෙකුට. 

එපාම වුණු වැඩේ ඒක නෙමේ. පිටිපසසෙ පේළියක හිටපු කොල්ලො සෙට් එකක් ෆිල්ම් එක යන අතර කටින් හායි හූයි ගගා අමුතු සද්ද දාන්න පටන් ගත්ත. එක තැනක් තිබ්බ කැට්වුමන් බැට්මෑන්ව කිස් කරන. එතනදි අර කොල්ලො සෙට් එක මහ හයියෙන් හූ කියන්න පටන් ගත්ත. තැන් තැන් වල සෙට්වෙලා හිටපු අනිත් කොල්ලොත් ඒකට ජොයින් වෙලා හූ කිව්ව. ඕඩියන්ස් එකම ඒකට හයියෙන් හිනා වෙලා එතන එකම ගාලගෝට්ටියක් වුනා. ෆිල්ම් එකේ නම් එතන මාර රොමෑන්ටික් හැඟීමක් දැනෙන තැනක්. ඒක ඒ ඕඩියන්ස් එකට නම් දැනුනෙ නෑ. ඔහොම වැඩක් වුණා Spider man - No way home බලන්න ගිහින්. ඒකෙ ඇන්ඩෘ ගාෆීල්ඩ් ෆයිනල් ඇටෑක් එකට යන්න කලින් අනික් ස්පයිඩර්මෑන් ල දෙන්න වැලඳගෙන කියනව I Love you guys කියල. එදා එතන හිටලු ඕඩියන්ස් එකත් ඔය සීන් එකට හයියෙන් හිනා වුණා. ඇන්ඩෘ ගෙ ස්පයිඩර්මෑන් කියන්නෙ හරි වර්ම් හාර්ටඩ්, අනික් අය ගැන හරිම කෙයාරින් චරිතයක්. අනික් ස්පයිඩර්මෑන්ල දෙන්නව බදාගැනීමෙන් කියවුනේ එහෙම අදහසක්. නමුත් ඕඩියන්ස් එක ඒක ගත්තෙ ජෝක් එකක් විදිහට. මේ මොන සමනලයෙක්ද වගේ අදහසකින් ඒ සීන් එක දිහා බැලුවෙ. අපේ මාස් ඕඩියන්ස් එකෙ තත්ත්වෙ ඔය වගේ තමා. ඕ ලෙවල් ඒ ලෙවල් කරන කොල්ලන්ගෙ කෙල්ලන්ගෙ පටන් විවාහක වැඩිහිටියා දක්වා පරාසයක පිරිසක් ඔතන ඉන්නව. ලාංකික සමාජෙ නියෝජනය කරන්න පුලුවන් හරස්කඩක් තමා මේ. මෙතෙක් කල් අපේ රට පාලනය කලයුත්තේ කවුරුන් විසින්ද කියන කාරණේ තෝරා ගැනීමේ බලය තිබුණෙ සහ මතුවටත් තියෙන්නෙ ඔය බහුතර ඕඩියන්ස් එකට. දැක්මක් නැති, විනයක් නැති ජන සමාජයක් විසින් තෝරාගන්න පාලකයින්ටත් විනයක් නෑ, දැක්මක් නෑ. එහෙව් පාලකයින් පිරිසක් අතින් පාලනය වෙන රටකට අනාගතයක් නෑ. ඕක තමා මෙතුවක් කල් රටේ කැරකුණු විෂම චක්‍රෙ. අපි අද අනුභව කරන්නෙ ඒවයෙ සුමිහිරි ඵල. 

දෙවනි එක සුපර්හීරෝ චිත්‍රපට ගැන පුද්ගලික කාරණයක්. ඔය වර්ගෙ චිත්‍රපට රැල්ලක් වගේ මතුවෙලා ආවෙ අපි ඉස්කෝලෙ යන අවධියෙ. ටෝබි මැග්වයර් ගෙ ස්පයිඩර්මෑන්, එක්ස් මෙන් වගෙ චිත්‍රපට ආවෙ ඒ කාලෙ. හැබැයි කවදාවත් මේ සුපර් හීරෝ ෂොනරය ගැන කිසිම ආසාවක් මට තිබුණෙ නෑ. ඒ නිසා ඔය චිත්‍රපට එකක්වත් මම බලල නෑ. කොහොම හරි පහු කාලීනව නෝලන් ගෙ ඩාර්ක් නයිට් මට බලන්න ලැබෙනව. ඒක තමා සුපර්හීරෝ චිත්‍රපට ගැන මගේ ආකල්පය වෙනස් වුණු තැන. අදටත් බෲස් වේන් කිව්වොත් මගෙ ඔලුවෙ මැවෙන්නෙ ක්‍රිස්‍ටියන් බේල් ව. අදටත් මම කැමතිම බැට් මෑන් බේල් ගෙ බැට් මෑන්. මේක ට්‍රයලොජියක් කියල දැගත්තෙ පස්සෙ. බැට්මෑන් බිගින්ස් බලල පහුකාලීනව ඩාර්ක් නයිට් රයිසස් බැලුව. බැට්මෑන් සහ ජෝකර් තාමත් මම කැමතිම සුපර් හීරෝ සහ සුපර් විලන්. මගෙ බැට් මෑන් ආදරය තවත් වැඩි වෙන්නෙ සිරසෙ හඬකවල පෙන්නපු කාටුන් එකෙන්. ඒකෙ එක කතාවක තිබ්බ මට මතක විදිහට බැන් මෑන්ට එයාගෙ ඔලුව ඇතුලෙ තියන සංකල්ප සතුරන් වගේ පේන්න පටන් අරන් එයා ඒවත් එක්ක සටන් කරනව. කොච්චර සටන් කලත් බැට්මෑන්ට දිනන්න බෑ. මොකද එයා සටන් කරන්නෙ තමන්ගෙම මනසත් එක්ක නිසා. මේක තේරුම් ගත්තම එයා තමන්ගෙ ඇතුලට හැරෙන්නෙ. මේ සීන් එකෙදි මට මතක්වුණෙ නිකම් බුදුන් ගේ මාර පරාජය වගේ දෙයක්. මේ අවස්ථා දෙක සසඳන්න බෑ තමයි. නමුත් මගෙ ඔලුවට ආව ඒක. පහු කාලීනව අර මගහැරුණ සුපර්හීරෝ චිත්‍රපට තරමක් දුරට ආපහු බැලුව. ඒත් තාමත් අංක එක නම් බැට්මෑන් ම තමයි.

කිසිම කොමික් සාක්ෂරතාවක් නැති. කොමික් වලට සම්පූර්ණයෙන් ආගන්තුක  මං වගේ දුහුනෙක් ට මේ අලුතෙන් ආව බැට්මෑන් චිත්‍රපටය උපරිමෙන් රසවිඳින්න පුලුවන් ද කියන දෙය ප්‍රශ්නයක්. ඒවගේම බොහෝම සියුම්ව බලල තේරුම් ගන්න ඕන දේවල් මේකෙ ඇතුලත්. සම්පූර්ණයෙන්ම තේරුම් ගැනීම කොහොම වෙතත් හොඳටම තේරුම් ගන්න දෙවතාවක් වත් බලන්න ඕන. ඒක මේ චිත්‍රපටයට විතරක් අනන්‍ය කාරණාවක් නෙමේ සහ මේක එක පාරක් බලල මෙලෝ දෙයක් තේරුම් ගන්න බැරි තරම් සංකීර්ණ කතාවකුත් නෙමේ. ගොතම් නගරෙ සිද්දවෙන අභිරහස් මිනීමැරුම් කිහිපයක් පසුපස්සෙ යන ශර්ලොක් හෝල්ම්ස් කෙනෙක් වගේ රහස් පරීක්ෂක බැට්මෑන් කෙනෙක් මේ ෆිල්ම් එකෙ බලාගන්න ලැබෙන්නෙ. කොමික්ස් අනුව බැට්මෑන් කියන්නෙ ලෝකෙ හොඳම රහස් පරික්ෂකය බව කොමික් රසිකයින් කියන්නෙ. බැට්මෑන් කියන්නෙ විශිෂ්ට ආකරයට පුහුණු කරපු ශරීරයක් ඇතුළෙ වැඩෙන අතිවිශිෂ්ට මනසකට. ඒ තමා එයාගෙ ප්‍රධානම සුපර් පවර් එක. මේ හින්ද බැට්මෑන් අනික් සුපර්හීරෝ චරිත අතරේ යථාර්ථයට කිට්ටු චරිතයක්. මේ අලුත්ම චිත්‍රපටයෙත් දකින්න ලැබෙන්නෙ මහපොළවට සෑහෙන කිට්ටු බැට්මෑන් කෙනෙක්. මේ බෲස් වේන් බැට්මෑන් බවට පත්වුණු මුල් යුගයේ කතාවක් (Year two batman) නිසා එයාගෙ සමහර හැකියාවන් එයාටම පාලනය කරගන්න නුපුරුදු බවක් දකින්න පුලුවන්. 

රොබර්ට් පැටින්සන් බැට්මෑන් චරිතය වෙනුවෙන් තෝරාගත්ත බව කියවුණු මොහොතේ පටන් ගොඩක් අය ඒ දිහා බැලුවෙ මිනිහ නං ඔය චරිතෙට කොහෙත්ම ගැලපෙන්නෙ නෑ, අපෝ බැට්මෑන් නමත් ඉවර කරන්නයි හදන්නෙ වගේ හැඟීමක්. නමුත් බැට්මෑන් ෆිල්ම් එකෙන්ම පැටින්සන් එහෙම කියපු අයට හරි උත්තරේ දීල තියනව. බැට්මෑන් සහ බෲස් වේන් එකම චරිතයක වුණත් මේ ද්විත්ව ස්වරූපයට ගැලපෙන පෞරුෂයක් ප්‍රතිනිර්මාණය කරන්න රොබර්ට් පැටින්සන්ට හැකිවෙලා තියනව. එක් අතකින් තවමත් අත්දැකීම් අඩු සහ දෙමව්පියන් ගෙ වියෝගයෙන් බිඳවැටුණු හදවතක පීඩිත මුහුණ පැටින්සන් ගේ තමන් තුළින් මතුකරගෙන තිබුණ. අනෙක් අතින් අධ්‍යක්ෂ මැට් රීව්ස් කාස්ටින් වලදි සහ තෝරාගත් චරිතය හැසිරවීමෙදි නිවැරැදිවම තමන්ගෙ කාර්‍ය කරල තියනව.

The Batman චිත්‍රපටයෙ බැට්මෑන් ගෙ ප්‍රතිපක්ෂයෙ දුෂ්ටපාර්ෂ්වයෙ හිටගන්නෙ රිඩ්ලර් නම් සුපිරි දුෂ්ට චරිතය. රිඩ්ලර් ගෙ සුපර්පවර්ස් විදිහට සඳහන් වෙන්නෙ ඉහළම ගනයෙ ක්‍රිමිනල් මාස්ටර් මයින්ඩ් එකක් සහ විසඳන්න අපහසු දුෂ්කර ප්‍රෙහෙලිකා ඉදිරිපත් කරමින් සතුරා පරාජය කරන්නෙක් විදිහට. Riddler නම ලැබෙන්නෙ එහෙම. රිඩ්ලර් ගෙ චරිතය නිරූපනය කරන්නෙ Paul Dano. ෆිල්ම් එක ඇතුළෙ Paul ගෙ රඟපෑම හොදම තැනක තිබුණත් පිටපතෙන් රිඩ්ලර් මේ කතාව ඇතුලෙ මතුවුණා මදිදෝ කියන හැඟීමක් දැනෙනව. රිඩ්ලර් ගෙ අපරාධ වල දරුණු බව හිතාමතාම අඩුකරල තිබුණ බවක් දැනුණෙ. මොකද චිත්‍රපටයෙන් ඒ බිහිසුණු බව ඉල්ලාසිටිනව. චිත්‍රපට R රේටඩ් එකක් වීම වලක්ව ගෙන වඩා ලොකු ඕඩියන්ස් එකකට අරගෙන යන්න කරපු වැඩක් බව මම හිතන්නෙ. පෙන්ගුයින් විදිහට කොලින් ෆෙරල් කල රංගනයත් අතිවිශිෂ්ටයි. තමන්ගෙ ශරීර ස්වරූපය පවා වෙනස් කරගනිමින් ඔහු ඒ චරිතය වෙනුවෙන් කැපවෙලා තිබුණ. ඉදිරියෙදි පෙන්ගුයින් ප්‍රධාන දුෂ්ට චරිතය රඟදක්වන සීරීස් එකකුත් එන්න නියමිතයි. ෆිල්ම් එකේ මාරම ඉන්ටරස්ටින් තැනක් රිඩ්ලර් සහ ජෝකර් මුණගැහෙන තැන. ඇත්තටම ජෝකර් මේකෙ හිටියද? ඒක චිත්‍රපටය බලන ඔබට ලැබෙන පොඩි හින්ට් එකක්. 

2022 බැට්මෑන් ෆිල්ම් එක සම්බන්ධයෙන් මම කැමතිම දෙයක් Nirvana බෑන්ඩ් එකේ Something on the way සින්දුව. ෆිල්ම් එකේ වයිබ් එකට නියමෙටම ගැලපෙන විදිහට ඒ සින්දුව ෆිල්ම් එක ඇතුළෙ යූස් කරල තිබ්බ. ඩිරෙක්ටර් වගේම ස්ක්‍රිප්ට් එක ලියපු මැට් රීව්ස් කියල තිබ්බ බැට්මෑන් තිරරචනාව ලියද්දි Nirvana බෑන්ඩ් එකේ ලීඩර් Kurt Cobain එයාට සෑහෙන ඉන්ස්පයර් වුණා කියල. රොක් මියුසික් ෆෑන් කෙනෙක් නම් සින්දුව ඇහෙන තැන සෑහෙන ප්‍රීති ප්‍රමෝදයට පත්වෙන අවස්ථාවක්. ෆිල්ම් එක ආරම්භයෙදි Something on the way සින්දුව ප්ලේ වෙනව. ඒ යමක් සිදුවෙන්න නියමිතයි කියන අර්ථයෙන්. ෆිල්ම් එක අවසානෙ ආයෙත් ඒ සින්දුවම ප්ලේ වෙනව. ඒ ඇයි කියල ඊලඟට ෆිල්ම් එකකින් පැහැදිලි කරගන්න ලැබේවි සමහරවිට.

කැට්වුමන් (Zoë Kravitz) ගෙ චරිතය ගැනත් කතා නොකර බැහැ. ගැහැනියකගෙ ලාලිත්‍යත් ක්ෂණිකව සටන් කාරියක් බවට පත් වීමේ හැකියාවත් එක්ක බැට් මෑන් ගෙ පර්සනැලිටි එක ගැලපෙන පර්ෆෙක්ට් කැට් වුමන් කෙනෙක් දැකගන්න ලැබුණ කිව්වොත් හරි. සාමාන්‍යයෙන් සුපර්හීරෝ චිත්‍රපටයක දකින්න නොලැබෙන තරම් කපල් කෙමිස්ට්‍රි එකක් ඒ දෙන්න අතර තිබුණ. ඇත්තටම The Batman කියන්නෙ සුපර්හීරෝ ෂොනරය ඇතුළෙ ක්‍රයිම් ත්‍රිලර්, ඩිටෙක්ටිව්, ඇක්ෂන්, සයිකොලොජිකල්, රොමෑන්ස් මේ හැම අනුපානයක්ම අඩු නැතුව එකතු වුණු නියම වැඩක්. ෆිල්ම් එකෙ ඇක්ෂන් සීක්වන්ස් ටිකත් මදි නොකියන්න තිබ්බ ඒකත් කියන්න ඕන. මියුසික් (Michael Giacchino) සහ සිනමටෝග්‍රැෆි (Greig Fraser) සම්බන්ධයෙන් නම් මට දැනුණෙ තියටර් එකක ලබපු හොඳම සිනමා අත්දැකීමක් විදිහට. ආලෝකය අඩු කරල අතිශය බහුතරය රාත්‍රී දර්ශන යොදාගෙන තිබීමෙන් සහ ඒ අඳුරු හැඟීම මතුකරන අතිවිශිෂ්ට පසුබිම් සංගීතයෙනුත් චිත්‍රපටයෙ ආර්ටිස්ටික් ගුණාංගය සෑහෙන ඉහලට ඔසවා තබනව. 

"Who the hell you suppose to be?"

"I am vengeance"

ෆිල්ම් එකේ ඇහෙන මතකම තියන දෙබස. අඳුර මැද්දෙන් බැට්මෑන් ගෙ මුල්ම ඇපියරන්ස් එක වෙන තැන මේ වචන ටික කියවෙන්නෙ. මේ ඉන්නෙ ආරම්භක යුගයෙ ඉන්න බැට්මෑන් කෙනෙක්. ඇස් ඉස්සරහම දෙමාපියන් ඝාතනය වීමේ වේදනාවෙන් පීඩා විඳන තරුණයෙක්. ඒ වෙනුවෙන් පළිගැනීමේ පිපාසයෙන් පෙළෙන්නෙක්. ෆිල්ම් එක අවසාන භාගයෙ බැට්මෑන් අතින් පහර ලබන සොරාත් කියන්නෙ "I am vengeance" කියල. එක අතකින් රිඩ්ලර් කියනව එයා ඉන්ස්පයර් වෙන්නෙ බැට්මෑන්ගෙන් කියල. අනික් අතින් හැම කෙනෙකුටම තියනව පලිගන්න හේතුවක් තියනව. ඕනෑම වීරයෙක් තවත් කෙනෙකුගෙ කතාවක දුෂ්ටයෙක්. හැමෝම තමන්ගෙ යුක්තිය වෙනුවෙන් පලිගන්න පටන් ගත්තොත් අවසානෙ ඉතුරු වෙන්නෙ මහ අවුල් ජාලාවක්. ෆිල්ම් එකෙ අවසානෙ ඉර උදාවෙන දර්ශනයෙන් කියවෙන්නෙ පලිගැනීම සම්බන්ධයෙන් අඳුරක සිටි බැට්මෑන් ඒ අඳුරෙන් මිදුණු බවද?

The Batman තිරගත වෙලා සති දෙකෙන් බොක්ස් ඔෆිස් ආදායම ඩොලර් මිලියන 463 ක් උපයාගෙන තියනව. මේ අගය ඩොලර් බිලියනය පසුකල හැකි බවයි කියවෙන්නෙ. (වියදම ඩොලර් මිලියන 180 - 200)  තත්ත්වය එහෙම නම් ඉතාම සතුටුදායකයි. (ඇත්තටම ෆිල්ම් එක රිලීස් වෙන්න තිබුණෙ 2021 ජුනි වල. කොවිඩ් නිසා කාලය පහු වුණේ)  තවමත් අපේ රටේ සිනමාශාලවල බැට්මෑන් තිරගත වෙනව. මේව big screen නොබල වෙන කොහොම බලන්නද. පැය තුනකට ආසන්න කාලයක හොඳ ක්‍රයිම්, ත්‍රිලර්,  ඇක්ෂන් සිනමාවක් අත්විඳින්න ලැබෙන බව සහතිකයි.

“They think I’m hiding in the shadows, 
But I am the shadows.”

-Batman
.
.



Monday, March 14, 2022

කැඩපතේ මිනිසා..

උදේ පාන්දරම,
සීතල වතුරෙන් නාගෙන මම
නිකමට වගෙ බැලුවා කැඩපත දිහා
අපොයි!
කොයිතරම් ලොකු අත්වැරදීමක්ද ඒක!

කවුදෝ මිනිහෙක් හිටියා කැඩපතේ
මහ විහිලුකාර පෙනුමක් තියන...
රැලි වැටිලා හම..
අලු පාට ගැහිලා කොණ්ඩෙ
තැනින් තැන සුදුවෙලා රැවුල
කොයිතරම් පව් ද..
කුණුගැහිච්ච අසරණ නාකියෙක්!
ඒ මිනිහ නං මම නොවෙයි
ඉත්තේරුවටම මම නොවෙයි!

කිසිදාකවත් එපා නොවේවි 
මෙහෙම ජීවිතයක් මට..
ඔරුවක නැගිලා මහ සාගරේ 
මාලු අල්ලන්න යන්න..
තරු පිරි රෑක තැනිතලා බිමක
අහස යට වැතිරිලා නිදාගන්න..
කඳු මුදුනතක පොඩියට
ගෙපැලක් හදාගන්න...
පරණ තාලෙට ගොවිතැනක් කරගෙන ඉන්න..
කැළෑ සත්තුත් එක්ක 
මහ සද්දෙට සින්දු කියන...
පරමාණුක යුද්දෙට විරුද්ධව 
ගායනා කරන්න..
මං හිතන්නෙ තවම මට දාහතයි..
හොඳ ඉලන්දාරි වයස..

එතැනම බිම
වාඩිවෙලා එරමිණිය ගොතාගෙන
මම පටන් ගත්තා භාවනාව..
ඒත් ඒ ගැන 
හරි අදහසක් තිබුණෙ නෑ මට..

එකවරම, කොහෙන්ද මං දන්නෙ නෑ..
මතුවෙලා කටහඬක්
කිව්වා මට මෙහෙම..

"තරුණව ඉන්න නම් හැමදාටම
බේරාගන්න ඕන නම් ලෝකය
බිඳදමාපන්..
බිඳදමාපන් ඔය කැඩපත දැන්ම"
.
.
.
—Nanao Sakaki විසින් රචනා කරනලද පැදියක් ඇසුරෙන්



Thursday, March 10, 2022

Compartment No 6. (2021)

ඔබ මම අපි කවුරුත් ජීවිතේ ඇතුලෙ නොනවතින ගමනක යෙදිල ඉන්නව කිව්වොත් ඒක බොරුවක් නෙමේ. ජිවිතේ කියන්නෙම කොහෙන් පටන් ගත්තද දන්නෙ නැති කොතනින් ඉවරවෙයිද කියල හිතාගන්න බැරි ගමනක් තමා. හරියට හිතල බැලුවොත් අපේ ජීවිතේ අපි විසින්ම තනිවම යායුතු ගමනක් වුණත් ඇත්තටම අපි යන්නෙ තනියම නොවෙයි. අපි වගේම තමන්ගෙම ගමනක් යන ගොඩක් දෙනෙක් එක්කයි අපි මේ ගමන්ගනිමින් ඉන්නෙ. නමුත් කොහොමින් හරි තවත් අය මේ විදිහට අපිට මුණගැසීම නම් වළක්වන්න පුළුවන් යමක් නොවෙයි. හිතන්න, මේ අකුරු කියවන ඔබ ඉන්නෙ කොතනද මම ඉන්නෙ කොතනද. නමුත් මේ අකුරු ඔබට කියවන්න ලැබෙන්නෙ කොහොමද.. ජීවිතේ ඇතුලෙ  හමුවීම් කියන ඒව සිද්දවෙන්නෙ ඒවගෙයි. සමහරු මුල ඉඳන්ම ජීවිතේ අපිත් එක්ක ඉන්නව, තවත් අය අතර මග මුණගැහිල අපේ ගමන් සගයින් බවට පත්වෙනව. වැඩිදෙනෙක් වෙන්වී ගියාට පස්සෙ ක්‍රමයෙන් දුර මතකයක් පමණක්  බවට පත්වෙලා නොපෙනී යනව. ඒත් ටික දෙනෙක් ඉන්නව එහෙම නොවෙන. නොහිතූම විදිහට අතරමග මුණ ගැහිල කිසිදාක අමතක නොවෙන මතකයක් ඉතුරු කරල වෙන්වෙලා යන. 

2022 ඔස්කාර් සම්මාන උළෙල වෙනුවෙන් ෆින්ලන්තයෙන් ඉදිරිපත් කළ Compartment No 6 චිත්‍රපටයෙත් ඇතුළත් වෙන්නෙ මෙහෙම අපූරු හමුවීමක් ගැන කතාවක්. චිත්‍රපටය නිර්මාණය වෙන්නෙ Rosa Liksom නම් ෆින්ලන්ත ලේඛිකාව 2011 අවුරුද්දේ මේ නමින්ම ලියා පළ කල නවකතාව ආශ්‍රයෙන්. 

ෆින්ලන්ත ජාතික Laura, රුසියාවේ මොස්කව් නගරයෙ ඉඳන් උතුරු අර්ධගෝලයේ  Murmansk නගරය බලා යන්න සැලසුම් කරන්නෙ ඇගෙ පෙම්වතිය Irina එක්ක. නමුත් Irina ට ඒ ගමන් එන්න වෙන්නෙ නෑ. ඒ නිසා Laura තනිවම Murmansk බලා පිටත් වෙනව. Murmansk දවස් කීපයක දුම්රිය ගමනක්. Laura ගමන් ගන්නෙ වෙන් කරගත් නිදන මැදිරියක. නමුත් ඇයත් එක්ක තවත් කෙනෙක් මේ කුටියේ ගමන් කරනව. Lyokah, පෙනුමෙන් මැදිවයස් රුසියානු පිරිමියෙක්. Lyokah කියන්නෙ දිනගනක ගමනක් තියා එක මොහොතක් ළඟ ඉන්න වත් නොසුදුසු මිනිහෙක් බවයි Laura ඉක්මනින්ම වටහාගන්නෙ. හොඳ හැටි වොඩ්කා බීගන්න, ඉතාම පහත් විදිහට ගැහැනුන්ට බැනවදින, නාහෙට නාහන මුරණ්ඩු මේ මනුස්සය එක්ක ගමන් කරන්න සිද්දවෙලා තියන Laura ගැන අනුකම්පාවක් තමා අපිට ඇතිවෙන්නෙ. Laura ගේ දුම්රිය ගමන කොයිවගේ එකක් වේවිද. චිත්‍රපටයෙ ඇතුළත් වෙන්නෙ ඒ කතාව.

Compartment No 6. චිත්‍රපටය මිනිස්සු ගැන මතුපිටින් බලල අපි කරන විනිශ්චයන් කොයිතරම් වැරදි වෙන්න පුලුවන්ද කියන කාරණය පෙන්වා දෙනව. සාමාන්‍යයෙන් සමාජෙ ඇතුළෙ මිනිස්සුන්ව ලේබල්කරණය වෙන්නෙ එහෙම. මනුස්සයෙක් ලඟ කැපීපෙනෙන "නරක" ගුණාංගයක් පේන්න තියනව නම් ඉන්පස්සෙ සමාජෙ ඇතුලෙ ඒ මනුස්සය නාමකරණය වෙන්නෙ ඒ නරක ගුණාංගයත් එක්ක එකට ගැටගැහිල. ඉන්පසෙ තමන් කලෙ වරදක් බවට තේරුම් අරන් නිවැරදි වෙන්න අර මනුස්සයට උවමනා වුණත් ඒකට ඉඩක් ලැබෙන්නෙ නෑ. සමහර විට අනිත් අයගෙ නරක පෙන්වාදෙන හොඳ මිනිස්සුන්ගෙ ජීවිතේ ඇතුළෙන් අරිට වඩා අඳුරු වෙන්න පුලුවන්. සමාජෙට අනුව නරකයි කියල ලේබල් වැදිච්ච මිනිස්සු ඇතුළෙන් ඒ තරම් නරක නැති වෙන්න පුලුවන්. සාන්තුවරු ඇතුළෙ යක්ෂයිනුත් යක්කු ඇතුළෙ සාන්තුවරුත් හැංගිලා ඉන්න පුලුවන්.

2021 Cannes සම්මාන උළලේ Grand Prix සම සම්මානය දිනාගන්න Compartment No 6.චිත්‍රපටය සමත් වෙනව. Grand Prix දිනාගන්න අනෙක් චිත්‍රපටය අස්ගර් ෆර්හාඩිගෙ A Hero. ඒ වගෙම ඔස්කාර් සම්මාන උළලේ හොඳම විදෙස් භාෂා චිත්‍රපටය වෙනුවෙන් ෆින්ලන්තයෙන් ඉදිරිපත් වුණේ Compartment No 6. නමුත්  Compartment No 6. අවසාන වටයට ඇතුළත් වෙන්නෙ නැහැ. කෙසේවෙතත් 2021 අවුරුද්දේ නිකුත් වුණු විදෙස් භාෂිත චිත්‍රපට ගැන කතාකරනව නම්, Compartment No 6 ඒ අතර මඟහැර නොගත යුතුම වර්ගයෙ චිත්‍රපටයක් බව කියන්නම්.



Wednesday, March 9, 2022

වදවුණෙමි මම බොහෝම

වදවුණෙමි මම බොහෝම
වැඩෙන්නෙද මේ වන උයන් නිසි ලෙස..
ගලා යන්නෙද ගංගාව නිවැරදි මඟ..
කරකැවෙන්නෙද පෘථිවිය 
එය සිදුවිය යුතු ලෙස..

එසේ නොම වේවි නම් මේවා
නිවැරැදි කරන්නේ කෙලෙසද මා?

ඇත්තෙන්ම නිවැරදි ද මම?
නැත්නම් වැරැදි ද?
සමාවක් ලැබේවිද මට කිසිදාක?
ඉඩ ලැබේවි ද මීටත් වඩා හොඳින්
ඉටු කරන්නට මගේ කටයුතු ?

හැකිවේවිද මට ගයන්න?
ගේ කුරුල්ලෝ පවා ගයති මිහිරට..
එහෙත් මම..
බලාපොරොත්තු විරහිත ද කොයිතරමට..

දුබල වන්නෙද සෙමින් මගෙ දෑස?
නැත්නම් හිතලුවක් ද එය මගේ...
වැළඳීගෙන එනවාද මට 
යම් රෝගයක්, අමතකවීමේ..

අවසන..වටහාගතිමි මම 
නොලැබෙනා බව කිසිවක්
දුක් වීමෙන් මෙලෙස...
එබැවින් අතහැර දමා එය
අවදි කර මේ වැහැරෙන සිරුර
ගයමින් ගීතයක්
නික්මුණෙමි
අරුණාලෝකය වෙත...
.
.
.

- Mary Oliver  ගේ I worried a lot නම් පැදිය ඇසුරෙන්



Tuesday, March 8, 2022

ඇත්තු

ඈත ධූලින් වැසීගිය ඇත් රජුය..
මෑත විලාප නඟන මහ වෘක්ෂ මූලයෙන් උදුරා බිම හෙලන නොපිපුණු කැකුළු මල් තලා පොඩි කරන සීත තෙත් බිම පස් කඳු යට කරන මහ පොළවේ අඩි හප්පන ගුගුරන ශිෂ්ටාචාරය ය...

ඈත යදමින් බැඳුන ඇත් රජු ය..
මෑත කැලෑ පීරා ගිනි බට දිගු දුර මානන අහිංසක වනවාසී හදවත් වලට අල්ලා ගිනි බිඳින මස්වැදි සෙනඟය..

ඈත සනුහරේ එකෙකු ලඟපාතක නොවන මහ හුදකලාවේ ගිලුණු ඇත් රජු ය...
මෑත දළ යුගලට කෙස් රොදට ගජමුතුවට දිවිපුදන.. යන එන පුරුදු මංමාවත් හරස් කර කටු කම්බි වැට බැඳුන.. දිය පොදකට අහර බිඳකට ගම්වැදීමට සිදුවුණ අවතැන් අලි සේනාව ය..

උතුරින් දම්වැල්ය දකුණින් අලි වෙඩි ය විදුලිවැට ය.. හක්කපටස් ය.. දළ ජාවාරම්ය.. මම කෙසේ අතපය දිගහැර මේ පොළවේ සැතපෙම්ද...



Monday, March 7, 2022

ඔබෙ රුසියානු හදවත

මේ තරම් පැතිරුණු ලෝක සිතියමක
උක්‍රේනයක් සේ කුඩාවට මම..
ඇතුළත වෙරළ පිස එන
කළු මුහුද දිය රළ සිඹින...
අනන්‍ය සංස්කෘතික ලක්ෂණ දරමින්
ස්වයං නිර්ණය අයිතිය සහිතව..
හිතමිතුරු බටහිරට හිතැතිව...

නැගෙනහිර දිසාවේ සිට
ඔබෙ සුවිසාල රුසියානු හදවත...
හිම කඳු ගංගා නිම්න පසු කර
සුළි කුණාටු රැගෙන එන....
නිරන්තරයෙන් දේශ සීමා තුළ
ගිනි අවුලන...



Wednesday, February 23, 2022

එළිය... අඳුර..

එළිය නම් නිතරම 
නික්ම එනුයේ යම් තැනකිනි..
වීදියක කෙළවර පහන් කණුවෙනි
තනි තරුවකිනි, කණමැදිරියෙකුගෙනි
සඳුගෙන් නොමැති නම් හිරුගෙනි
නැත්නම් වෙනත් ඕනෑම තැනකිනි
එනමුත් කිසිකලෙක 
ඔබට කිව හැකිද
කොතැන සිට නික්ම එන්නෙද අඳුර?



Friday, February 18, 2022

Alborada - (2021)

"මම යන්නම් පැබ්ලෝ".. ඈ මෙතෙක් තමාට ඇතුළුවීමට අවසර නොතිබුණු රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික නිල නිවාසයෙන් එපිටට පියවර තබමින් පැවසුවාය. ඔහු දොරකඩ නතරවී ඈ දෙස බලා සිටියි. "මම ආයෙත් එන්නෙ නෑ"...  ඇය වරක් ආපසු හැරුණාය. ඔහු වැළඳගෙන හඬන්නට වූවාය. ඇය ඔහුගේ හිසෙහි පටන් පාදාන්තය දක්වා සිඹින්නට පටන් ගත්තාය. අවසානයේ ඔහුගේ පා පතුල් මත නතරව කඳුළු වගුරන්නට වූවාය. ඒ කඳුළු ගලාගොස් ඔහු පාමුල එක් රැස් ව කඳුළු විලක් සෑදුණි. ඒ කඳුළු විල මැද ඔහු සෙල් පිළිමයක් සේ සිටගෙන සිටියේ ය. ඔහුගේ දෑසේ ඇඳුණේ තිගැස්මකි. ගැහැනියකගේ අසීමාන්තික ප්‍රේමාවේගය ඔහුව නිරුත්තර කර දමා තිබුණි. මනරම් යෞවනයෙකු වූ ඔහු බොහෝසේ ප්‍රේම කවි ලිවීය. එහෙත් ගැහැනියකගේ අනවරත කඳුළින් හා සුසුමින් ලියවෙන මේ විසල් ප්‍රේමය ඔහුව වික්ෂිප්ත කර දැමීය. ගැහැනු නම් සාගරයක් පිරවිය හැකි තරම් කඳුළුවලින් ද පර්වත සෙළවිය හැකි තරම් සුසුමින් ද සැදුණෝ වෙති. ප්‍රේමය ඇගේ සිරුර පුරා දිවයන රුධිරයයි. තම හදබස පුබුදුවාලන මිනිසෙකු වෙනුවෙන් ජීවිතය වුව පුදකිරීමට ඔවුන් පසුබට නොවේ. නොදැනුවත්වම එම කලාපයට පිවිසෙන පිරිමියෙකුට තම ජීවිතය පුරා ඒ ගැන පසුතැවෙන්නට සිදුවේ.

ලොවක ආදරය දිනාගත් පැබ්ලෝ නෙරුදා නම් චිලී ජාතික කවියා ඉතාම තරුණ අවධියේ (1928) චිලී රටෙහි රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකයකු ලෙස ලංකාවේ (එවකට සිලෝන්) සේවයකිරීමට පැමිණි කතාපුවත අප බොහෝ විට අසා තිබෙයි. Alborada නමින් අශෝක හඳගම සිනමාවට නගන්නේ මේ පැබ්ලෝ නෙරුදා ගේ ලංකා වාසයෙන් කොටසකි. Alborada ප්‍රධාන වශයෙන් ස්ත්‍රී චරිත තුනක් මුල්කරගෙන දිගහැරයි. එයින් ඔහුගේ අනුරාගික දිවි පැවැත්මේ පැතිකඩ තුනක් නිරූපණය වෙයි. ජොසී බ්ලිස්, පැබ්ලෝට මුණගැසෙන්නේ බුරුමයේදී ය. රැකියාවක් සොයමින් යන විසි තුන් වයස් තරුණයෙක් වුණු පැබ්ලෝට බුරුමයේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික නිලධාරියෙකු ලෙස සේවය කිරීමේ අවස්ථාවක් හිමිවේ. බුරුමයේදී ඔහු මුහුණ දෙන්නේ අතිශ්‍ය පීඩාකාරී තත්ත්වයකටයි. ප්‍රමාණවත් වැටුපක් හෝ හරිහැටි ඉඳුම් හිටුම් හෝ නොලබන පැබ්ලෝ බුරුමයේ ජීවත්වන්නේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙකුට වඩා තැන තැන සැරිසරන්නෙකු ලෙසයි. පැබ්ලෝ යටත් විජිතවාදය ප්‍රතික්ෂේප කල අයෙකි. හුදෙකලාවේ නාඳුනන රටක තනිවීම පැබ්ලෝට මහත් වේදනාවක් ගෙනදෙයි. බුරුමයට පැමිණීමට පෙර පැබ්ලෝ තමන්ගේ ප්‍රථම කවි එකතුව "ප්‍රේම කවි විස්සක් සහ ශෝඛ ගීයක්" නමින් පළ කර තිබුණි. පැබ්ලෝ ප්‍රේමණීය මිනිසෙක් විය. තරුණියන් ආශ්‍රයට ඔහු ඉතා ප්‍රිය කලේය. පැබ්ලෝට ජොසී මුණගැසෙන්නේ මේ අතරය. ඈ දුඹුරු සමක් ඇති, ඉංග්‍රීසි කතා කළ බුරුම ජාතික කාන්තාවක වූවාය. සමහර තැනක ඇය ලේකම්වරියක් ලෙස සේවය කල බව සඳහන් වෙයි. ඈ ඔහුගේ කවි වලට ප්‍රිය කලාය. තනිකමින් පීඩාවිඳිමින් සිටි ඔහුගේ හද ඈ ආදරයෙන් පුරවා දැමුවාය. එය එක්තරා ආකාරයක ආලයෙන් උමතුවීමකි. ඇය ඒ වනවිට තම ජීවිතය ඔහු වෙනුවෙන් කැපකර තිබුණි. ඔහුගේ සියලු ආශාවන් සපුරාලීම ඇය තම ජීවිතය කරගෙන තිබුණි. නමුත් එය වියරු ආලයකි. පැබ්ලෝට වෙනත් කිසිවෙකුට ලං වීමට ඇය ඉඩ නොදුන්නාය. ඇය මහත් ඊර්ෂ්‍යාවෙන් ඔහුගෙ වැඩකටයුතු වලට මැදිහත් වන්නට පටන් ගත්තාය. මෙය පැබ්ලෝට ගෙනදුන්නේ මහත් පීඩාවකි. බුරුමයේදී නම් ඇයව අතහැර යාම කිසිසේත් කල නොහැකි බව ඔහු වටහාගෙන තිබුණි. ඒ නිසා ඇයටත් රහසින් ඇය අතහැර වෙනත් රටකට යාමට ඔහු සැලසුම් කලේය. පෙබ්ලෝ නෙරුදා ලංකාවට පැමිණෙන්නේ එළෙසයි.

ජොසී බ්ලිස් ට රහසින්, චිලී රටෙහි තනාපතිවරයෙකු ලෙස ලංකාවට පැමිනෙන පැබ්ලෝට වැල්ලවත්තේ වෙරළබඩ නිල නිවාසයක් හිමිවෙයි. ඉංග්‍රීසි විලාසිතාවට අඳින පළඳින පැට්සි නම් තරුණිය ලංකාවේදී ඔහුට මුණගැසෙයි. පැට්සි ඔහුගේ කවි පද කිහිපයක් කටපාඩමින් දනියි. ඔවුන් දෙදෙනාගේ සබඳතාව ඇරඹෙන්නෙ එළෙසයි. පැට්සි සහ පැබ්ලෝ දෙදෙනා එක්ව සංගීතයට සවන්දෙයි, මධුපානයෙන් මත්වෙයි, නර්තනයේ යෙදෙයි, ප්‍රේමාලිංගනයේ හැසිරෙයි. නමුත් මොහොතක ආශාව සංසිඳුවාගැනීමට එහා  ගැඹුරු ප්‍රේමයක් දෙදෙනා අතර හට නොගනියි. ජොසී බ්ලිස්, පැබ්ලෝ සොයාගෙන බුරුමයේ සිට ලංකාවට පැමිණෙන්නේ මේ අතරයි. තමන් කල ක්‍රියාවේ බරපතළ කම ඔහුට වැටහෙයි (නමුත් ඔහු එයින් පාඩමක් ඉගෙනගන්නා බව අපි දකින්නේ නැත) ජොසී වෙනුවෙන් පැබ්ලෝගේ නිවසේ දොර විවර නොවෙයි. ඈ දොරකඩ පැදුරක් එලාගෙන දිගු පිහියක් අත තබාගෙන ඔහු ඇය කැඳවන තුරු එහිම නැවතී සිටියි. නමුත් දැන් ඔහු තවත් ගැහැනියක් සමග පෙම් දමින් බැඳී සිටින බවද, සැබවින්ම ඇයට ප්‍රේම කර නැති බව ඇය වටහා ගනියි. කොයිතරම් ප්‍රේම කලද එක බිඳුවක් වත් ආදරය නොලැබෙන තැන කිසිදු ගැහැනියක් රැඳෙන්නේ නැත. එවැනි තැනක් ඇය හැරදමා යන්නේ සදහටමය. ඒ ඇය ඒ තත්ත්වයට ඇද දැමූ කවරෙකුට වුව කිසිදා සුවකරගත නොහැකි වේදනාවේ කැළලක් ඉතිරි කර තබමිනි.

චිත්‍රපටයේ වඩාත් අනුවේදනීය කොටස එළඹෙන්නේ එහි අවසානයේදීයි. යටත් විජිත සමයේ පැවතුණේ බාල්ද කක්කුස්සි නම් වැසිකිළි ක්‍රමයකි. එහිදි වැසිකිළියේ වළක් තුල පිහිටි බාල්දියකට එය භාවිත කරන කෙනෙකු මළපහ කර අතර "සක්කිලි' නමින් හැඳින්වෙන මිනිසුන් පැමිණ ඒ මළපහ ඉවත් කර වැසිකිළිය සුද්ධ පවිත්‍ර කරයි. සිංහල හෝ දමිල මිනිසුන් මේ කටයුත්ත සිදුකිරීමට අකමැති වූ නිසා බ්‍රිතාන්‍යයන් ඉන්දියාවේ අඩු යැයි සම්මත කුලයක මිනිස් සමූහයක් මේ කටයුත්ත වෙනුවෙන් ගෙන්වාගන්නා ලදී. සක්කිලි නමින් හැඳින්වෙන්නේ ඔවුනුයි. දිනක් තම නිවස අසල මහ රාත්‍රියේ ඇසෙන ගිගිරි නාදයකින් ඇහැරෙන පැබ්ලෝ දකින්නේ තම වැසිකිළිය සුද්ධ පවිත්‍ර කිරීමට පැමිණෙන සුරූපී "සක්කිලි" ලඳකි. රුව දැක ඈ කෙරෙහි සිත බැඳෙන පැබ්ලෝ ඇය දිනා ගැනීමට නොයෙක් දේ කරයි. එහෙත් ඒ කිසිම දෙයකට අනුකූලත්වයක් දක්වන්නේ ඇය නොවෙයි. අවසානයේ බලහත්කාරයෙන් ඇය තම කුටියට ගෙන යන පැබ්ලෝ ඇය ලවා තම ආශාව සංසිඳුවාගනියි. පසුව මෙම සිද්ධිය ගැන සඳහන් කරන පැබ්ලෝ නෙරුදා කියා සිටින්නේ ඇය තමාට කිසිදු ප්‍රතිචාරයක් නොදක්වා ගල් පිළිමයක් සේ සිටි බවකි. කෙසේ වුවද මේ සිදුවීම පැබ්ලෝ නෙරුදා ගේ නමට සටහන් වුණු කලු පැල්ලමකි. මෑතකදි චිලී රාජ්‍ය තමන් ගුවන්තොටුපලක් පැබ්ලෝ නෙරූදා ගේ නමින් නම් කරන්නට සැරසුණු මොහොතක එයට එරට යම් පිරිස් අතරින් විශාල විරෝධයක් මතුවූයේ ඔහු ස්ත්‍රී දූෂකයෙකු බව සඳහන් කරමින්. ඔහු සැබවින්ම කවුරුන් ද යන පැනයට මනා පිළිතුරක් අවසානයේ යක්ෂ වෙස්මුහුණක් පිටේ බැඳගෙන ඇවිදින කුඩා දරුවාගේ දර්ශනයෙන් පිළිබිඹු වෙයි. තවද එය පැබ්ලෝ නෙරුදා මතු නොව කලාකරුවන්, සුපිරි තරු ලෙස වැජඹෙන පුද්ගලයන් ඉතා පහසුවෙන් සමාජය වෙත නිරාවරණය වන සමාජ මාධ්‍ය යුගයක වෙසෙන අප කවුරුත් සිහිතබා ගතයුතු කරුණක් සංකේතමය වශයෙන් අවධාරණය කරවයි.

Alborada චිත්‍රපටය යටත් විජිත සමයේ ලංකාව පසුබිම් කරගෙන නිර්මාණය වූවකි. යටත් විජිතවාදය ප්‍රතික්ෂේප කල පැබ්ලෝ අතින් බ්‍රිතාන්‍යයන්ගෙන් නිදහස්වීම වෙනුවෙන් කැපීපෙනෙන අරගලයක් සිදු නොකරන ලාංකිකයන් විවේචනයට ලක් වෙයි. බ්‍රිතාන්‍යයන් ලංකාවට අනන්‍ය දේශීය සංගීතය රළු පරළු නොදියුණු කලාමාධ්‍යක් ලෙස පහත්කොට සැලකූවත් එහි ඉන්ද්‍රජාලික සුන්දරත්වයට පැබ්ලෝ වසඟ වෙයි. නමුත් ඒ නොදියුණු ආවේගශීලී ගායනාවන් චිත්‍රපටයෙ අවසානයත් සමග සමපාත වෙන ආකාරය උත්ප්‍රාසාත්මකය. යටත් විජිත සමයේ වැඩවසම් සමාජ ධූරාවලිය තුළ ගර්භිත ජන කොට්ටාශයක් වූ සක්කිලි මිනිසුන්හට මෙවැනි අකටයුත්තකදී කිසිවෙකු සරණ වන්නේ නැත. පැබ්ලෝ ගේ ආවතේවකරු දමිල ජාතික රත්නයියා ද පැබ්ලෝ සහ පෙර කී තරුණිය අතර ඇතිවන සිදුවීම බලාසිටියා මිස ඇයව ඉන් මුදාගන්නට ඉදිරිපත් වන්නේ නැත. චිත්‍රපටයේ සක්කිලි අවමංගල්‍යක් දැක්වෙන තැනදී මෘතදේහය පෙරටුකරගත් මිනිසුන් බෙර වයමින් නටමින් ගමන් කරන්නේ ඇයි දැයි පැබ්ලෝ විමසන විට රත්නයියා කියාසිටින්නේ තමන්ගේ මිනිසෙකු මේ දුක්ඛිත ජීවිතයෙන් මිදීමේ සතුට වෙනුවෙන් අවමංගල්‍ය පෙරහරවලදී ඔවුන් මෙලෙස නටන බව ය. මේ මිනිසුගේ ප්‍රීතිමත් අවමංගල උත්සවය දකිට අපිට ඇති වන්නේ සියුම් දුකකි.

Alborada සමඟ අශෝක හඳගම ගේ මෑත කාලීන චිත්‍රපට වෙත අවධානය යොමුකළ විට (ඇගේ ඇස අග, අසන්ධිමිත්තා) තේමාත්මක ලෙස ස්ත්‍රීය ද ඇය අභිමුඛව පිරිමියා ද නිරාවරණය කෙරෙන බව පෙනී යයි. එමෙන්ම මේ චිත්‍රපට ආකෘතිකමය වශයෙන් එක්තරා ආකාරයකට යථාර්ථය ඉක්මවා යමින් මායාමය යාථාර්ථවාදී කලාපයක් ස්පර්ෂකරයි.  Alborada චිත්‍රපටයේ යථාර්ථය ඉක්මවන දර්ශනයක් අපට දැකගන්න ලැබෙන්නේ අවසාන තත්පර කිහිපයේ පමණි. ඒ හැර චිත්‍රපටය අනෙක් මුළු කාලයම රැඳී තිබෙන්නේ යථාර්ථවාදි ආකෘතිය තුළ ය. එතුළ සිටිමින් දෙබස් සහ සමහර දර්ශන හරහා සංකේතීය වශයෙන් අරුත් මතුකරගැනීමට අශෝක හඳගම තම සිනමා භාෂාව මෙහෙයවා ඇති බව පෙනෙයි.

චිත්‍රපටයෙ සංගීත භාවිතය අවස්ථාවන්ට ගැලපෙන ආකාරයට මැනවින් සිදුකර තිබේ. (සංගීත නිර්මාණය - අජිත් කුමාරසිර සහ නාමිනී පංචලා) චිත්‍රපටයෙ සියලු රඟපෑම් අතර වඩාත්ම කැපී පෙනෙන රංගයක් ඉදිරිපත් කර තිබුණේ ජොසී ගේ චරිතය ඉදිරිපත් කළ Anne-Solenne Hatte ය. සක්කිලි ලඳගේ චරිතය රඟපෑ රිතිකා කොඩිතුවක්කු ගේ අභියෝගාත්මක රංගනයද පැසසිය යුතුය. පැට්සිගේ චරිතය ඉදිරිපත් කල ශ්‍රීලාංකික රංගන ශිල්පිනියක වුණු Nimaya Harris ද තම කොටස මැනවින් සිදුකර තිබේ.

සමස්තයක් ලෙස Alborada අගය කලයුතු සිනමාපටයකි. වහාම ලඟම ඇති සිනමාහලට ගොස් චිත්‍රපටය නරඹන්නැයි සිනමාව ප්‍රිය රසිකයන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිමි. අවසාන වශයෙන් ලක්මාල් ධර්මරත්න Alborada ගැන කියා තිබුණු වැකියකින් මේ සටහන නිමා කරමි. 

"...චිත්‍රපටිය බලන ඕනෑම පිරිමියෙකුට ආඩම්බරයටත්, බයටත් පත්වෙන්න පුලුවන් ලක්ෂයක් හම්බවෙනව...
ආඩම්බරය තමයි මහා ප්‍රේමණීය කවි පැබ්ලෝ නෙරූදා ඇතුලේ තමන් ඉන්නවා එයාට පේන්න ගන්න එක..."