දරුවෙකු අපේක්ෂාවෙන් සිටි බිරිඳ තම සැමියාගෙන් මෙසේ ඇසුවා ය. "ඔයා බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ කාවද? පිරිමි ළමයෙක් ද නැත්නම් ගෑනු ළමයෙක් ව ද?"
සැමියා මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේ ය. "පිරිමි ළමයෙක් නම්, මම එයාට ගණිතය උගන්වනවා, අපි එකතු වෙලා වැඩ කරයි, මං එයාට මාළු අල්ලන්න කියලා දෙයි, ඒ වගේ තමා."
බිරිඳ සිනාසී මෙසේ ඇසුවා ය. "හොඳයි ගෑනු ළමයෙක් නම් මොනවද කරන්නෙ?"
සැමියා මඳ සිනහවක් පා මෙසේ කීවේ ය. "එයා ගෑනු ළමයෙක් නම් මට එයාට මොකවත් උගන්වන්න ඕන නැති වෙයි. එයා මට හැම දෙයක්ම උගන්වයි, පිළිවෙළකට අඳින්නෙ පළඳින්නෙ කොහොමද, කන්නෙ බොන්නෙ කොහොමද, කියන්න ඕන මොනවද ඕන නැත්තෙ මොනවද, මේ දේවල්. ඉක්මණින්ම එයා මට දෙවනි අම්මා කෙනෙක් වේවි. මගේ මොකවත් විශේෂත්වයක් නැතිව වුණත් එයා හැමතිස්සෙම මාව වීරයෙක් විදිහට සලකාවි. මම එයාට දෙයක් එපා කිව්වම එයා ඒක තේරුම් ගනීවි. ඒ වගේම එයා තමන්ගේ අනාගත ස්වාමිපුරුෂයා ව මාත් එක්ක සංසංදනය කරාවි. එයා කොච්චර වයස ගියත් තවමත් එයාගේ තාත්තාගේ පුංචි කුමාරිකාවී වගේ සලකනවට එයා ආසා වේවි. එයා මං වෙනුවෙන් මුළු ලෝකයකටම වුණත් විරුද්ධව සටන් කරාවි. කවුරු හරි මට රිද්දුවොත් එයා ඒ කෙනාට කවදාකවත් සමාවක් දෙන්නෙ නැති වේවි."
"ඔයා කියන්නේ ඔයාගෙ දුව මේ හැම දෙයක්ම කළත් ඔයාගේ පුතා කිසිම දෙයක් නොකර ඉඳීවි කියල ද?", බිරිඳ කුතුහලයෙන් යුතුව ඇසුවා ය.
"නෑ නෑ, මේ දේවල් පුතාටත් කරන්න පුළුවන්. ඒත් එයාට සිද්ධ වෙනවා කාලයත් එක්ක දේවල් ඉගෙන ගන්න. අනික් අතට, ගෑනු ළමයින්ට උපතින්ම මේ ගති ගුණාංග පිහිටනවා. දුවෙකුට තාත්තා කෙනෙක් වෙන එක ඕනැම පිරිමියෙකුට ලොකු ආඩම්බරයක්." සැමියා පිළිතුරු දුන්නේ ය.
"ඒත් එයා හැමදාම අපිත් එක්ක ඉන්න එකක් නැති වේවි" බිරිඳ කීවා ය.
සැමියා එවිට ඉතාම මෘදු ලෙස මෙලෙස පැවසුවේ ය. "ඒක ඇත්ත, ඒත් අපි එයාගේ හදවතේ හැමදාම ඉඳීවි, එයා කෙහේ ගියත් මොනවා කළත් අපි එයා එක්කම ඉඳීවි. ගෑනු ළමයි කියන්නේ අසීමිත ආදරයකුත් රැකවරණයකුත් අරන් මේ ලෝකෙට එන දේවදූතිකාවන්ට. එයාලා උපතින්ම ඒ වගේ තමයි."
.
.
Translated from the page "Amazing"
No comments:
Post a Comment