දියබිඳට උරුම තැන

සබඳ 

මහ වැස්සකට පසුව

උරුම තැන කොතැනද

දියබිඳකට?

පෙති දෙපෙති මතුවන

කළල් මඩ මුහුවුණ

පැල ගොයම් යායේ

මූල මණ්ඩලය ද?

ඉවුරු දෑලේ නොරැඳී

දහසකුත් ගමන් සගයන් සමග

රැළි සරැළි නංවා

ගලාහැලෙනා දිය දහර ද?

නිහඬව නමුත් ගැඹුරක

මුතු ඇට කිරි කවඩි සුරකින සයුරක

ගොඩබිමක් නොපෙනෙන මානේ

දුර ඈත දියඹ ද?

වනමලින් සුවඳින් සැරසි

මිහිදුම් සේලයෙන් ගත දැවටි

සියොතුන් ගුමුගුමුව නඟනා

වනපෙතක ඉහළ වියන ද?

නැතිනම්..

දේදුන්නේ සත් පාට තැවරුණ

ඊසානදිග නිරිතදිග සුළං හමුවන

නිබඳ සිහිලස ම පවතින

වළාකුළු අතර ද?

ලොව ඇති හුදකලාම ගස - Tree of Life

ලොව ඇති හුදකලාම ගස ලෙස සැලකෙන ජීවයේ ගස පිහිටා ඇත්තේ 

බහරේනයේය. සැතපුම් ගණනාවකින් මෙහා කිසිදු ගහක් කොලක් නොමැති 

පාලු කාන්තාරයක පිහිටා ඇති එය වසර 400ක් පමණ පැරණිය. ම්ටර් 7.6 ක 

උසකින් යුතු එම ගසට එනම ලැබී ඇත්තේ කිසිදු ජීවයක් නොමැති කතරක පිහිටා ඇති 

එකම ජීවයේ සලකුණ මෙන් වන නිසා ය. එම ගස දැනට හදුනා ගෙන ඇති ගැඹුරුතම 

මුල පද්ධතියෙන්  සමන්විත බව කියවේ. සාමාන්‍යෙයන් එම පෙදෙසෙහි උෂණත්වය 

සෙල්සියස් අංශක 41 සිට 49 දක්වා අගයක් ගනී.  ජීවයකට පැවතීමට නොහැකි 

වියළී කතරක එකම එක ගසක් පමණක් මෙතරම් කාලයක් තිස්සේ පැවතීම 

පුදුමයක් නොවේද?

රෝහලේ දී

සැර බෙහෙත් ගඳ මුසුව 

හමන සුළඟ ද ලෙඩිනි

සුදු සීලිමේ විදුලි පංකාව

කෙඳිරිගා කැරකේය තනිවම...

පටු කොරිඩෝව කෙළවර

බොඳව යයි ගිලන් ඇඳක කිරිකිරිය

විදුලි පහනේ මළානික එළි බින්ද

දැවටේ අඳුර මත යන්තමින....

කොහේදෝ දුර ඈතක සිට

පාලුව කපාගෙන දස අත

කිරලෙකු හඬයි සෝබර හඬින් 

රාත්‍රී කළුවර බිඳ.

සේලයින් බට රුහිරු වැල් අතර

පෙනෙන සහසක් ගිලනුන් මුහුණු මත

ජීවිතයෙ විඩාබර ලකුණු එකිනෙක 

මතුවී පෙනේ වාට්ටුවේ තැන තැන.

මාත්‍රා මැන බලා නිසිලෙස

සම් මස ලේ ඇට නහර විනිවිද

රාත්‍රිය එන්නත් කටුවකින් ඇන

මුදා හරියි දොම්නස.

බිහිවු දා පටන් මෙලොවට

නිරන්තර ගමනේ ම යෙදෙන

දිග ඔරලෝසු කටු ලඟ

නිරතුරු නතර වේ ඇස.

පියාඹන මාලුවෝ

හීන වලට අත්තටු

කොහෙන් ලැබුනද සබඳ...

මේ දිය කඳට ඉහලින්

නිල් අහස

සවන මත මඳ සුළඟ

මුමුණන රහස

පෙර නොදුටු හැඩ මවන

වලාකුළු දහස

කොයිතරම් අපූරු ද 

මේ පහස...

කවුරුන් මැව්වාද මේ අරුම...

අතහැර

ඒකාකාර ලුණු රස 

නොහැකි ඇයි මෙහි

වෙසෙන්නට 

සිතු ලෙස...

එවන් විසිතුරු හීන

මතුවී මැවී

රූ  සටහන් මෙන්

ඇඳෙන කල සිතතුල

"ජබොස්".. 

ආයෙමත් 

මුහුද..

2017/05/23

ඉඩෝරය අවසන

ඉනික්බිති

දිගු ඉඩෝර සමය නිම කර

සිහිල් වැහි පොදක් සේ

ඔබ පැමිණ

යලිත් මා වසා ගනු ලැබිණ....

සියොළඟම පිරිමදින

ඔබෙ සියුමැලි ඇඟිලි තුඩ වැදී 

හදවතේ එක් වෙණ තතක්

ඉසියුම්ව හඬනැගිණ....

මා සිතේ

මියයමින් තිබු 

යම් දෙයකට

ඉන් යලිත් පණ ලැබින...

සියලු සංතාප වේදනා

ඔබෙ සුසුමක් සමග පැටලී

ඈතකට බොහෝ ඈතකට

ගෙන යනු ලැබිණ.

සිතුවිලි ගිලන් ව..

බෙදා ගත නොහැකි සුසුමක

සදාතන වෙහෙස පමණද

ගිලානව ඇලව වැතිරුණ

මළානික මුහුණ සඳවත.

තබා මුදු දෙතොල සුළගට

බදා වැළඳ ගනු නොහැකිව

ඔහේ පාව යන්නෙද මේ

වළාකුළු පවා අඳුරු ව.

වෙලී ගෙන උනුන් බඳ වට

එතී ලිය මඬුලු පැටලුන

කතා වෙන රහස් හෙමිහිට

තරුවකට කොහොම ඇහුණද.

නොහිම් රැය වසා පැතිරුණ

අනන්ත වු අහස වගුරන

සිහිල් පිනි ලෙසින් එකිනෙක

හැලෙන්නේ රැයක කඳුලු ද.

2017/05/19

කුරුටු ගී

ඒ පොළව කැණ බලමි...

රළු කබොක්  ගල් පතුරු යට

සියුම් රතු මැටි පස් ඉවත් කර

ඇත්ද යම් කිසිවක් මෙහි

ඉතිරිව.. 

තැනින් තැන

ගල් කණුවක දෙකක ලියැවුණ

"කුරුටු ගී" හැර

ගත හැකි අන් යමක් වෙද

අතීතෙන් ලද..